MTXL

Thijs; goed verhaal! Sluit me er voor 100% bij aan.

Wordt ook doodziek van die vrolijke doodgravers en hun peperdure puike uitvaarten waar je zelf niets van zal meemaken. Je doet het dus voor de achterblijvers, en die ga ik dus maar eens vragen waar zij behoefte aan hebben. Ze mogen dan naar believen bijlappen voor extra features als een verlaagde sportkist met brede banden en race-strepen, of een extra lange verchroomde chopper-kist met franje en een Henk Schiffmacher tatoo? Of wordt het toch gewoon de standaard uitvoering van 6 ruwhouten plankies?

Ik ga voor de goedkoopste (standaard) uitvoering en ik zal daar vast niet rouwig om zijn.

Er zijn veel commercials die iritatie opwekken (wasmiddelen, energiemaatschappijen, autoruitschade; als ik er zo overnadenk zijn het er veel te veel iig), dat heb ik ook. Maar die mogen ook bestaan, waarom dan zo afgeven op uitvaartverzekeraars? Natuurlijk is dit een onderwerp waar je niet bij stil wilt staan en in wat voor kist je komt te liggen zal je tzt ook roesten. Maar dat zaken geregeld worden is wel heel fijn. Helaas heb ik onlangs nog iemand mogen begraven die niets had geregeld, maar wel een spaarrekening had en dan komt er toch voor de achterblijvers ineens heel wat rompslomp bij kijken, wat anders door een verzekeraar wordt geregeld. Op zo’n moment ben je waarschijnlijk liever met je verdriet en dat van je geliefden bezig, dan over kisten en cake. Een beetje consideratie met degenen die je achterlaat kan geen kwaad.

En inderdaad, vind ze ook niet geweldig die tvc’s en we willen er op onze ‘jonge’ leeftijd niet aan denken. Maar zien we ook niet veel jonge mensen om ons heen overlijden? Dus je kunt wel doen of je het eeuwige leven hebt, maar dat is niet zo.

Eens met Pascal: je wilt de anderen niet met het gedoe opzadelen, die moeten verdriet kunnen hebben of voor mijn part desnoods feesten omdat jij dat graag wilt na je dood!

Het lijkt alsof Matthijs of bang is voor de dood en het hinderlijk vindt te worden herinnerd aan zijn eigen sterfelijkheid. Ik snap niet dat de grens door uitvaartverzekeraars overschreden wordt, terwijl we dagelijks ‘dood’gegooid worden met misleidende reclames, mooie beloftes en branding waar we dapper met z’n allen de prijs voor betalen. Want is het ok om voor luxe goederen een bepaalde prijs te betalen, maar niet voor een goede uitvaart? Ik ben voor concurrentie en niet dat de prijzen kunstmatig hoog gehouden kunnen worden omdat men misbruikt maakt van het verdriet van anderen. Maar verder…prima. En als ik nog niet aan de dood wil denken, zapp ik het weg. Zolang het nog kan.

@Erna: aan de ene kant wijs je er op “dat we niet eeuwig op deze aarde rondlopen”, aan de andere kant heb je het over “wat jij graag wilt dat anderen doen na je dood”.

Wat ik graag wil dat anderen doen na mijn dood? Ik ben toch dood? Kenmerk daarvan is dat je niets meer te willen hebt en überhaupt ook niets hebt aan wat er verder nog gebeurt. Het is afgelopen uit, finito, basta, good bye.

Zoals ik al zei, ik ga voor de goedkoopste versie enkele reis met muziek, en als de achterblijvers er uit eigen zak iets aan toe willen voegen dan staat ze dat geheel vrij; keihard feesten (joeppie! die is eindelijk opgerot!) of weken lang groepsgewijs huilen onder begeleiding van een professional (want oh wat was Wessel toch een geweldenaar), het zal mij niet meer kunnen boeien. Ze doen maar.

Stiekem wordt er echter wel een beetje de schijn gewekt in die reclames dat je inderdaad nog over je dood heen kan regisseren. Maar ja, ik geloof er niet in, maar uitsluiten kan ik het evenmin.

In Adformatie van de afgelopen week: “Dela ontpopt zich als televisiemaker”. Dela maakt een serie rond de relatie tussen grootouders en hun kleinkinderen. Meer focussen op de continuïteit van het leven en minder op de eindigheid ervan. Ik erger me net zo aan als die uitvaartmeuk, maar zo’n serie vind ik dan wel weer erg slim!

@Pascal: Ik geef af op uitvaartverzekeraars omdat ze aantoonbaar ‘onechte’ reclames uitzenden over een bijzonder precair onderwerp. En het inspelen op onzekerheid in tijden van crisis vind ik ook niet zo chique. Tuurlijk is consideratie met degenen die ik achterlaat nastrevenswaardig. Ik ben geen ervaringsdeskundige en mijn inzicht verandert vast nog (dat is mogelijk ook het doel van alles commercials).

@Jessica: Dat de prijzen kunstmatig hoog worden gehouden is zeker. Ik had er gisteren aan tafel nog een lange discussie over: je gaat niet shoppen voor een uitvaart, je kiest de dichtstbijzijnde doodgraver en zegt: REGELEN, graag. Je hebt niet eens tijd om te gaan prijsvergelijken en van de emotionele toestand wordt zeker misbruik gemaakt. Toevallig ben ik op de hoogte van wat een standaard kist waar 80 procent van de NL’ers in begraven wordt kost om te maken. Die gaan 20x over de kop. Waarom? Ik weet het echt niet.

@Erna/Jessica: Ik denk niet dat ik het eeuwige leven heb, echt niet. Of ik het hinderlijk vind dat ik aan mijn sterfelijkheid word herinnerd? Zeker weten! Maar dat is iets anders dan bang voor de dood zijn, denk ik….

@Wessel: Er valt genoeg te regisseren hoor, ook na het verscheiden. Vraag is of je dat moet willen

@Wouter: Dat lijkt een charme-offensief. Voer voor volgende column….

@matthijs: Wij (Nuvema Uitvaartverzekering) zien jouw reactie bij heel veel ‘jongeren’. Bij hen leeft de gedachte; het is een ver-van-me-bed-show wat mijn ouders wel regelen of iets wat later wel goed komt, op de een of andere manier.

Veel van onze jongere klanten geven echter 2 redenen om een uitvaartverzekering af te sluiten:
1. Ik wil er zeker van zijn dat ik op een goede manier begraven wordt en daarom sluit ik een uitvaartverzekering.
2. Ik wil mijn nabestaande niet opzadelen met de kosten van mijn uitvaart. Ik regel dat liever nu zelf dat dat zij dat straks moeten doen. (wat @Pascal eigenlijk ook al aangeeft)

Over de kosten van een uitvaart (net als alle financiele producten) kan je natuurlijk uitgebreid discussiëren. Juist daarom houden we ons bij Nuvema alleen bezig met uitvaartverzekering en niet met uitvaartverzorging

kind overleden in de buik in 1997. Bleek die ook verzekerd voor uitvaart, was toch mooi meegenomen.