woensdag, 16 september 2009 (8:54)

Mat!thijs: Hoe Starbucks je imago redt

Alweer een zomer geleden kreeg ik Hoe Starbucks mijn redding werd van Michael Gates Gill cadeau van een zekere nieuwe media goeroe. Wie een boek weggeeft, bedoelt daar altijd iets mee. Moest Starbucks mij ook redden? Was het een mooi verhaal over een mooi merk? Ik las het boek helemaal uit, in de frisse zeewind van de Atlantische Franse kust.


In Hoe Starbucks mijn redding werd beschrijft Gill zijn val als reclamebons bij JWT in New York City. Ooit bedacht hij daar de meest brute reclameconcepten, werd hij als dé man op handen gedragen, vloog hij de hele wereld over. Hij verdiende bakken met geld en zag zijn gezin nooit. Een succesvolle veertiger, living The American Dream.
Blind varend op bewezen succes uit het verleden.

Van het ene op het andere moment was Gates Gill te oud. Zijn concepten belegen, zijn ideeën niet meer fris, zijn visie ouderwets. En zoals dat in Amerika ging en gaat: He got sacked. Kartonnen doos op zijn bureau; hij kon vertrekken. Berooid en ziek kwam Gates Gill na een donkere periode terecht bij Starbucks: als barista leerde hij wat écht respect hebben voor mensen en voor werk betekenden. Starbucks werd zijn redding. The American Dream: Revisited.

Ik reed deze zomer terug van Denver naar Philadelphia. We waren in Colorado geweest en hadden na een bijzonder nare slootwater koffie-ervaring bij McDonald’s op de heenweg besloten een hip luchtdruk-koffie apparaat aan te schaffen voor 30 dollar. Moet je wel heet water hebben, en dat werkt niet in een rijdende auto. Struikel je bijna letterlijk over Starbucks-fililalen aan de Oostkust van de VS, in de Mid-West zijn ze een stuk dunner gezaaid. Op het moment dat we, met 1000 miles achter ons en nog 700 te gaan, het groene logo op een van de food-exits zagen prijken deden we een high-five. We kwamen veilig aan in Philly. Starbucks redde ons, tijdens die road-trip over de 70 East.

Erick Schonfeld, adjunct-hoofdredacteur van het wereldberoemde weblog TechCrunch moest onze interview-afspraak in New York eigenlijk cancelen omdat hij het écht té druk had met breaking news. Nogal bot deelde hij me mee: kom over twee uur maar terug. Daar sta je dan in New York City met net te weinig tijd om écht iets te doen en teveel tijd om niets te doen. En omdat ik tóch mijn laptop op mijn rug had, ben ik in de Starbucks gaan zitten e-mailen en surfen. Met een espresso, on free Wifi, was het leven zo gek nog niet. Starbucks: mijn time-safer. (Red: Hier het interview met Schonfeld)

Op MyStarbucksIdea.com kunnen Starbucks fans meedenken over nieuwe diensten en producten van Starbucks. Maar ook over de experience in de winkels, over nieuwe bedieningsconcepten. De ideeën variëren van free coffee for everyone tot compleet nieuwe interieurdesigns voor de filialen. Starbucks geeft zijn fans een platform, waar ze status kunnen bereiken. Een platform waar merkfans gehoord worden.

Op Utrecht Centraal zie je ze lopen, de fans. Ze geven zichzelf een smoel, want ze houden het kartonnen Starbucksbekertje opzichtig met het logo vooruit in de lucht. Ze hebben er te lang voor in de rij gestaan en er teveel geld voor betaald. Starbucks: Oók de redder van je imago? Wat een merk…

Matthijs van den Broek
... is hoofdredacteur bij Marketingfacts. Iedere maand schrijft hij een column over (online) marketing, in de ruimste zin van het woord.

10 Reacties • Categorie: Branding, Consument & Trends, Reclame & Media Bookmark and Share

Reacties

Wouter Klootwijk woensdag, 16 september 2009, 11:00

Vermakelijke column! Ik denk dat co-creatie een steeds grotere rol (met steeds hogere beloningen) gaat spelen in de nabije toekomst..

juiste url woensdag, 16 september 2009, 13:57

http://mystarbucksidea.force.com/ideaHome

Marco Derksen woensdag, 16 september 2009, 14:09

Mooie column over een fascinerend merk. Goed van die nieuwe media goeroe om je dat boek te geven wink

Luuk Ros donderdag, 17 september 2009, 10:59

Vraag me steeds vaker af hoe het kan dat Starbucks in Nederland zo weinig doet. Volgens mij laten ze de markt hier aan Coffee Company, waar de koffie overigens - maar dat is zeer arbitrair - lekkerder is. Je zou zeggen dat een land dat zo’n slechte bak heeft sinds de koffiezetapparaten uit de horeca zijn verdwenen volop kansen biedt.

michelle merkx maandag, 21 september 2009, 14:26

beste luuk, dat komt omdat nederland een totaal andere koffie cultuur heeft dan de rest van de wereld. in de VS krijgen mensen geen gratis koffie op hun werk, en willen ze voor het werk nog een scheut caffeine binnen krijgen. Daarbij heeft het grootste gedeelte geen eigen koffiezetappartaat thuis. In nederland associeert men koffie met: gezelligheid, thuis, met elkaar koffie drinken. 70% wordt thuis gedronken slechts 30% op het werk en in de horeca. Er zijn genoeg koffiehuizen in de steden in nederland geflopt daardoor. Gierige nederlanders zijn niet bereid om minimaal 3 euro te betalen voor een bakkie pleur als ze thuis zelf koffie kunnen zetten. Daarbij domineert douwe egberts de huidige koffie markt. voorzowel thuisgebruik als op het werk en op stations. Starbucks hanteert in z’n internationale marketing strategie de standaardisatie strategie, waarbij ze geen rekening houden met de cultuur in een bepaald land. sowieso kunnen ze het beste 1 vd 4 p’s aanpassen. plaats zou alleen kunnen werken op stations of vliegvelden waar veel reizend verkeer is. Daar zijn mensen eerder bereid de huidige prijs te betalen. adapteren dus!

luuk ros maandag, 21 september 2009, 14:45

Waar wat je zegt, maar er is ruimte voor goede koffie in de straat. Er zijn 25 Coffee Company’s in Nederland en die lopen als een dolle. Loop daarbij een Hema, V&D of willekeurig welk winkelcentrum binnen en ze hebben allemaal een succesvolle koffie-oulet. La place doet het prima. Op alle stations worden sloten (slechte) koffie verkocht. AH togo’s verkopen allemaal veel koffie. In Italiaanse ijssalons wordt volop (uitstekende) koffie verkocht, terrassen van cafés en lunchrooms zitten vol koffiedrinkers. Nederlanders zijn zelfs tamelijk vrijgevig, maar willen wel échte value for money. En een echt goede bak wordt wel degelijk gewaardeerd. Kennelijk levert Starbucks die niet (of ze hebben gewoon geen zin in Nederland).

Vivian dinsdag, 22 september 2009, 11:13

Sinds de opening van Starbucks op Schiphol ben ik niet meer zo’n voorstander van Starbucks. Ik kwam regelmatig langs voor een Cappuccino of Chai Latte en telkens was het weer een verrassing hoe deze was bereid. Als ze de standaardisatiestrategie hanteren, waarom is mijn peperdure koffie dan bij elk bezoek weer anders? Voer die strategie dan ook door in je eigen product. Het lijkt me dat de medewerkers zich moeten houden aan een bepaald receptuur? Net als dat ze zich moeten houden aan een maximum temperatuur van de koffie, om claims aan de broek te voorkomen?
Sinds de komst van Starbucks in Nederland heb ik niet meer zo’n behoefte aan een ‘Starbucksje.‘ Hoewel het concept geniaal is, gaat het uiteindelijk maar om 1 ding, lekkere koffie.
En over lekkere koffie gesproken, die maak je thuis lekker zelf, met een Dolce Gusto apparaat.

michelle dinsdag, 22 september 2009, 11:20

standaardisatie strategie wil niet zeggen dat ze het product moeten aanpassen standaardisatie wil juist zeggen dat overal ter wereld hun product hetzelfde is,Dat is makkelijker en goedkoper in de productie en het heeft ook voordelen in branding. Hierbij houden ze alleen geen rekening met cross-culture invloeden binnen een land. een voorbeeld van adaptatie (juist, de tegenovergestelde strategie) is dat bijvoorbeeld heineke een totaal andere prijs en positionering strategie hanteert buiten nederland. Heineke is daar gepositioneerd als hip luxe merk, en de prijs is daar ook hoger. zoals je zelf al aangeeft, zou starbucks voornamelijk werken op plaatsen waar veel reizende mensen zijn. zoals shiphol of stations.

Luuk dinsdag, 22 september 2009, 11:22

@ vivian: Precies! Dolce Gusto is killing lekker. Of met je RVS 30 euro-pergulatortje van Segafredo. Precies zoals Italianen ‘s morgens bij het soppen van hun koekjes en cakejes thuis hun koffie drinken.
Keisterk. Moet je er wel goede espressokoffie bij kopen.

Vivian dinsdag, 22 september 2009, 13:32

@ Michelle: Dat is dus het tegenstrijdige aan het hele verhaal. Starbucks kiest heel bewust haar strategie uit en voert dit overal in door, maar het is bij elk bezoek maar weer de vraag of de koffie even lekker is als de vorige keer. De ene keer is bijvoorbeeld mijn Chai Tea Latte mierzoet, en de volgende keer lijkt het net of ik alleen warme melk zit te drinken. Ik begrijp dus heel goed dat met deze strategie het de bedoeling is dat het product overal ter wereld op dezelfde manier moet worden aangeboden en dus ook hetzelfde moet smaken, maar in de praktijk gebeurt dit dus niet altijd. De gehele ambiance, look & feel is overal identiek, maar de koffie laat nogal wat te wensen over.
@ Luuk: Nou, dat is me vaak iets te sterk koffie uit een pergulator, daarom is een Dolce Gusto zo fijn met de speciale melk cups, want om s ochtends vroeg ook nog melk te gaan kloppen…

Reageren

Smileys

Onthoud mijn persoonlijke informatie

Stuur mij een mail bij een nieuwe reactie

Submit the word you see below:


Pagina 1 van 1