woensdag, 15 april 2009 (10:22)
AMSTELVEEN - �Hoezo, zet jij een foto van die kies op internet. Dat vind ik �cht helemaal nergens op slaan. Wie boeit dat nou? Triest hoor.� Ze fronst, kiest duidelijk de aanval en is definitief even niet blij met mij als mens. Ik heb haar heel wat uit te leggen, die avond aan de keukentafel. Dat vond vooral zij. Z�lf zag ik het als een ...
doodnormale actie; via Mobypicture een foto van een getrokken, bloederige verstandskies maken en die online zetten via Twitter. Zij vond me een narcist, ik vond haar maar ouderwets. Gezellig, een gesprek over Twitter tijdens het avondeten.
De tandarts had me ook al fronsend aangekeken, even nadat hij vakkundig mijn verstandskies uit mijn kaak had gewrikt. Nieuwsgierig was hij ook. ‘Wat ga je nú doen?’ vroeg hij, de kies op zijn handpalm aan me tonend. De grijsaard had gezien dat ik, het bloed nog op de kin, naar mijn broekzak greep om mijn telefoon te pakken.
Ik ga even een foto maken, logisch toch, gorgel ik, multitaskend het goede e-mailadres invullend op mijn smartphone. ‘Laat eens zien die foto,’ riep mijn tandarts enthousiast. ‘Mooi, zeg! Scherp ook. Die techniek staat voor niets, tegenwoordig. Hoeveel megapixel?’ Vijf, om precies te zijn, meneer de tandarts.
Ik kan álles wat ik zie ‘shooten’ en ‘sharen’, áls ik dat wil. De vraag is: wie wil daarnaar kijken, naar die foto’s, via Twitter. Van kiezen, kinderen, honden, masturberende meisjes, oma’s, verjaardagsstaarten, of picknicks in het Vondelpark.
Dat was, eigenlijk, ook het belangrijkste punt van mijn vriendin, de grote Twitter-hater, die avond aan de keukentafel. Waarom ga ik ervan uit, dat mensen het leuk vinden om een foto van mijn bloederige verstandskies te bekijken? Of überhaupt te weten, wat ík aan het doen ben? ‘Weet jij wel hoeveel followers Obama heeft?’ probeerde ik zwak.
Ik wist het eigenlijk ook niet. Had er ook nooit zo bij nagedacht. Ben ik dan toch een narcist, die zichzelf zó belangrijk vindt, dat hij updates over zijn leven van de daken schreeuwt?
Misschien. Maar kennelijk boeit het de mensen wél. Althans, het aantal mensen dat mijn updates via Twitter volgt, is niet afgenomen. En ach... weet u. Laatst had ik een klacht over de snelheid van mijn internet van UPC. Ik zette mijn up- en downloadsnelheid op Twitter, het woordje ‘UPC’ natuurlijk niet vermijdend. Al snel kreeg ik een bericht terug, van het webcareteam van UPC. Of ze wat voor me konden betekenen, want met die uploadsnelheid was het niet helemaal in orde, gezien mijn abonnement.
Ik bén geen narcist. Hoop ik. Ik doe, deel, quote, link, mix, stuur, e-mail, connect, communiceer, lach, huil. Via alles, online. Omdat het kan. Omdat het fun is. En nuttig. Vinden ze ook bij UPC. Mijn vader heb ik het laatst uitgelegd, foto’s publiceren via Twitter. Hopla, daar ging hij. Klik. Het Paasontbijt. Klik. Kijk aan, een foto van de kat. ‘Vet kicken,’ vond mijn pa. Vind ik ook, pa. Vet kicken.
Matthijs van den Broek
... is hoofdredacteur bij Marketing!Facts. Iedere maand schrijft hij een column over online marketing en alles wat daarmee te maken heeft.
1 Reactie • Categorie:
Reclame & Media,
Direct Marketing,
MTXL
Ben van der Burg schaatst vandaag wel de Elfstedentocht
Consumers Rally Around JC Penney, Ellen in Face of Anti-Gay Group's Hate Campaign
Fun in Noordwijkerhout
#TSC12: Power to the People