donderdag, 09 februari 2012 (9:50)
Schaatsgekte. Gisteravond viel dan het voorlopige doek voor de elfstedentocht. “Belachelijk dat daar een volledige live nieuwsuitzending aan wordt gewijd,” vond mijn vriendin. Maar dat is een Brabander. En die kunnen niet schaatsen, behalve Gianni Romme, uit Made.
Zelf was ik sinds een paar jaar aangewezen op het extra paar Raps van wijlen uw hoofdredacteur (hij is niet dood maar langdurig naar de Praxis). Enorm fijne dingen, die Raps. Heb er van genoten en op de Jaap Eden Baan in Amsterdam en op de Ankeveense plassen in 2010 deden ze het prachtig en prima. Maar ze waren eigenlijk van iemand anders, en die heeft als eerste recht en als het dan zo langdurig vriest tijdens een heuse vorstperiode… Ja, dan zit je opeens, terecht, zonder. En dan ben je onthand, want een onbedwingbaar verlangen maakt zich van mij meester als er natuurijs ligt. Ik moet. Ik zal. Vrijdagmiddag, toen er tien mensen door het ijs zakten op Ankeveen… ik was er. Op een setje leenschaatsen, van mijn schoonbroer. Met van die skeelerschoenen.
Suboptimaal.
Tussendoor was en is heel Nederland schaatsgek aan het worden, de afgelopen week. Het ijs was nog dun, maar de grachten liggen zelfs dicht dus gaan ook echte stadse meisjes en jongetjes het ijs op. Iedereen die kan lopen, moest ook schaatsen. En met die zachte winters… Ik denk dat er serieus miljoenen schaatsen over de toonbank zijn gegaan de afgelopen tijd. En als het er honderdduizenden zijn geweest, dan is het nog veel. Voor winkels staan rijen. Alleen maat 38 en 48 zijn er nog. Dat werk.
Over anderhalve maand word ik dertig. Altijd moeilijk, cadeaus uitzoeken voor mij. Mijn vriendin, die uit Brabant, pitchte mijn ouders een lumineus idee. Geef Thijs alvast een set nieuwe schaatsen, heeft ie nu, tijdens de vorstperiode, enorm plezier van. Mijn ouders vonden het prachtig, een dik cadeau waar ik lang mee doe, superplan.
En toen begon het. Normaal kun je kopen wat je kopen wilt aan schaatsen, kun je rustig kiezen, is er overal voorraad of bestel je gewoon lekker rustig met een schuin oog richting Teletekst 701. Maar ga maar eens, in een gangbare maat 43, lage lederen Viking-schaatsen kopen in een bakstenen winkel in de Randstad. Want die wil ik. En ik wil passen. En als je van je ouders een cadeau krijgt als je dertig wordt, dan moet het wel goed en tof zijn. Het bleek… een onmogelijke opgaaf. Ik ben bij 10 zaken geweest, heb er meerdere telefoontjes aan gewijd. Verkopers weten niet OF ze nog binnen komen, kunnen geen bestellingen doen, kunnen geen garanties geven en me op een wachtlijst zetten, daar konden ze niet aan beginnen. Ik was nog niet hopeloos, en pas een paar dagen bezig maar begon toch wel teleurgesteld te raken. Of ik aan tweedehands had gedacht?
.jpg)
Nee, niet echt. Ik ben een enorme Marktplaats-fan. Had wel even snel gekeken, maar leek me toch onhandig om ongezien schaatsen te kopen. Je wilt ze voelen, je wilt zeker weten dat ze goed zitten. En dan ga je niet naar Heiloo rijden. Maar dichtbij huis, in Vleuten, daar stonden ze, mijn vriendin stuurde de link door. Nog glimmend van het vet, in de originele doos met het prijskaartje er nog op. Zaten perfect, deal was snel gemaakt en iedereen tevreden. Ik zei nog tegen de verkoper: We hebben vandaag weer eens het systeem verslagen. Die winkels kunnen wel inpakken met hun voorraadstrategie. We zijn samen met Marktplaats. Voor elkaar. Nu kan hij lekker vanuit zijn luie stoel maat 44 gaan zoeken. Ik hoop van harte dat het hem lukt. En ik heb hem net een link doorgestuurd.
Matthijs van den Broek
conversation manager InSites Consulting
klik hier voor zijn eerder columns en hier om hem te volgen op Twitter.
Reageer • Categorie:
Consument & Trends,
CRM
IBM CEO onderzoek: Openheid door social media is key enabler organisatiesucces
Forse toename van freelancers
Tablet en smartphone veranderen omgang met nieuws [Infographic]
Big Data en Process Mining: schatgraven in procesgegevens
Delta Lloyd benoemt Manager Communicatie & Strategie