Elke communicatieman of -vrouw droomt stiekem van een crisis. Een terugroepactie, een grote interne financiële fraude, of zelfs een kleine ramp. Het liefst zonder verlies van mensenlevens, maar ook dat geeft een extra dimensie. Het is niet de dood, de olievlek of de bijtringen met weekmakers die interessant zijn, het is de media-aandacht.
Als communicatiepersoon hoor je het bedrijf, de organisatie of een persoon klaar te stomen voor het geval zich een crisis voordoet. Om heel eerlijk te zijn, de reden dat ik ooit de PR ben in gegaan was omdat ik de voormalige woordvoerder van Smith & Wesson een keertje hoorde spreken. Hij vertelde over de crisis die zijn bedrijf meemaakte na de moord op JFK. Hoe vreselijk het ook was, je hoofd koel houden en anticiperen op wat de media gaan doen en hoe het bedrijf daar op moet inspelen... ik vond het fantastisch om te horen.
Nu zit ik niet elke dag te wachten op een crisis, maar af en toe kan je dromen. Zo kreeg ik recent hier in Namibië te maken met een crisis. Een wild beest had een Duitse toerist aangevallen en de vakantieganger heeft de aanval niet overleefd. Heel naar en vervelend, maar wilde beesten blijven, precies, wild. Hoe mak ze ook lijken, het feit dat je ze mag aaien, betekent niet dat je het ook moet doen. Zo’n uithaal met een klauw is toch wel heel gevaarlijk. De dood van een toerist is nooit leuk voor een land. Vooral niet voor een land dat bekend staat om zijn avontuur en vele mooie ‘gevaarlijke’ beesten, die je van dichtbij kan bewonderen.
Natuurlijk verwachtte ik dat een heel draaiboek klaar lag bij het Tourism Board en dat er wel één of twee persberichten zouden uitgaan, of een korte persconferentie zou worden gehouden. Maar, tot grote schrik hoorde ik dat er helemaal niets voorbereid was. Ook zou er geen ‘statement’ komen of zelfs een algemene condoleance vanuit Namibië richting de familie van de overleden toerist, of richting Duitsland. Nu liggen de Duitsers niet zo goed in Namibië, maar toch.
Ik dacht natuurlijk eindelijk mijn PR/Communicatie spieren te kunnen flexen en advies te geven. Heb mijn verhaal gedaan, gemotiveerd waarom toch enige aandacht vanuit een communicatieoogpunt wellicht zinnig zou zijn, maar helaas. Iedereen was het roerend eens en na veel knikken en beloftes stond ik weer buiten. Uiteindelijk is er besloten om niets te doen en het verhaal maar te laten doodbloeden.
Dat was jammer, vooral omdat de Duitse pers en ook hier in Namibië, vrolijk zijn eigen conclusies heeft getrokken en het verhaal nog weken lang bleef terugkomen in de media.
Dus, ook al was ik klaar voor de crisis, blijkbaar zijn ze er hier nog niet klaar voor. Hopelijk hebben ze dat ook de wilde beesten laten weten.
Sanjay Korteweg
Sanjay Korteweg is eigenaar/oprichter van een pr- en communicatiebureau in Namibië. Voor MarketingTribune schrijft hij over pr en marcom vanuit het opkomende land.
‘Herzie taken marktverstorende NOS’
Want to Raise Online Display CPMs? Pull In Small Advertisers
Mozilla Webmaker van start
IBM CEO onderzoek: Openheid door social media is key enabler organisatiesucces
Salesforce banenmotor in Europa Advertorial: Nissan promoot elektrisch rijden in Europa Forse toename van freelancers Gesloten
Delta Lloyd benoemt Manager Communicatie & Strategie C1000 en Alfred lanceren vogeltjesdans
