Als marketeer uit deze branche wil ik jullie even een inkijkje geven in de grootste misstanden rondom dit hele proces van het reguleren van claims. Om te beginnen is het gestoeld op het farmaceutische model van wetenschappelijk onderzoek. Cruciaal verschil is echter dat het gaat om generieke claims die voor alle vitamine C geldt, niet alleen die uit jouw fabriek. En dat hadden de jongens uit de farmacie natuurlijk zelf veel beter geregeld met patenten etc. Ironisch is trouwens wel dat het een farmaceutisch model is maar dat klinische onderzoeken met patiënten niet gebruikt mogen worden omdat de supplementen bedoeld zijn voor gezonde mensen. Met andere woorden een onderzoek met mensen die gewrichtsklachten hebben en een bepaald supplement krijgen mag niet gebruikt worden als bewijs dat het supplement voorkomt dat je gewrichtsklachten krijgt. Je kunt je voorstellen dat een studie die moet aantonen dat vitamine D helpt om sterke botten te houden vrij lang moet lopen en dus miljoenen euro’s kost. En hoe moet je die terugverdienen als iedereen vervolgens die claim mag maken? Dit zal een grote rem zijn op de innovatie terwijl ik toch de indruk heb dat de tijdsgeest best mooi aansluit bij het streven om mensen met gebruik van natuurlijke stoffen gezond te houden, getuige de opkomst van MVO, Duurzaamheidskwesties, Biologische en Fair Trade initiatieven, etc. En laten we wel zijn, het gaat hier niet om veiligheid hè, dat moest altijd al aangetoond worden. En reken maar dat er zelden iemand complicaties oploopt door het gebruik van supplementen, iets wat van medicjnen niet bepaald gezegd kan worden! Het gaat alleen om het recht om eerlijk geïnformeerd te worden. Ik denk echter dat we voor dit hele proces eerlijker geïnformeerd werden dan erna, zelfs als je de bedrijven meetelt die claims zwaar overdreven, maar misschien was dat ook wel iemands bedoeling.

@ Bolke, dank voor je toelichting. Ik vraag me af of het streven om mensen met gebruik van natuurlijke stoffen gezond te houden er niet gewoon toe gaat leiden dat we vitaminen en overige supplementen uit onze dagelijkse voeding halen. Gezonder eten in plaats van bewuster slikken dus. De meeste mensen krijgen genoeg vitamines en mineralen binnen met hun eten (en kunnen dat ook beinvloeden via ‘gewoon eten’). Dat blijkt uit de Nederlandse Voedselconsumptiepeilingen, beweert althans het Voedingscentrum.

@Luuk, dat is inderdaad de heersende gedachte. Ik wil daar graag 3 argumenten tegenin brengen.
1)In de laatste Nederlandse voedingsconsumptiepeiling die ik ken (2003)staat dat slechts 4% de 400 gram groente en fruit haalt en dan is vruchtensap meegerekend! Dit leidt tot een lagere inname aan foliumzuur, calcium en ijzer dan aanbevolen bij de gemiddelde vrouw en zowel mannen als vrouwen krijgen gemiddeld te weinig vitamine E binnen.
2) De hoeveelheid mineralen in groente en fruit wordt in Engeland al sinds de jaren ‘40 bijgehouden en alleen al tussen 1978 en 1991 daalde calcium in groente met 40% en magnesium met 33%. En zo zijn er nog veel meer verontrustende cijfers over de achteruitgang van de hoeveelheid vitaminen en mineralen in onze voeding.
3) De dagelijkse aanbevolen hoeveelheden die door officiële instanties worden aangegeven zijn voornamelijk gebaseerd op het voorkomen van gebreksziekten zoals scheurbuik. Er komt meer en meer bewijs dat hogere hoeveelheden dan deze minima leiden tot een nog beter gezondheid. Zo is de aanbevolen hoeveelheid vitamine D en calcium onlangs nog door de Gezondheidsraad verhoogd voor bepaalde bevolkingsgroepen en ik denk dat die trend zich nog wel een paar decennia zal voortzetten.

Ik denk zelf ook dat de juiste hoeveelheden vitaminen en mineralen uit voeding krijgen de beste oplossing is en hoop zeker dat meer en meer mensen zo’n voedingspatroon kunnen opbrengen, maar makkelijk is het niet.