Column Eelco Parie

Facebook over op de Chief Children Officer

Toen Facebook oprichter Mark Zuckerberg recent aangaf dat het tijd werd om eens kritisch te kijken naar de Children’s Online Privacy and Protection Act - en niet om te onderzoeken of die strenger kon! -  viel half Amerika over hem heen. De wet in kwestie bepaalt onder meer dat websites die gebruikersinformatie verzamelen toestemming van ouders nodig hebben in het geval van gebruikers onder de dertien jaar. Facebook zelf geeft bij inschrijving een leeftijdsgrens van dertien jaar, die eenvoudig te omzeilen is.

Controversieel
Internetgebruik door jonge kinderen is terecht controversieel. Als bekend wemelt het wereldwijd van de zieke geesten die zich, schuilend achter een monitor, virtueel vergrijpen aan minderjarigen of zelfs de eerste stappen zetten dit fysiek te doen. Misselijkmakend, uiterst zorgwekkend en - als het goed is - een ongoing concern voor ouders, opvoeders, wetgevers en handhavers. Daarnaast worden er vraagtekens gezet bij de invloed van (overmatig) internetgebruik op de sociale en emotionele ontwikkeling van kinderen. Met betrekking tot social media spreken velen de angst uit dat overmatig virtueel contact van negatieve invloed is op de vaardigheid om in het echte leven contacten te leggen en sociaal te interacteren. 

Zuckerberg's filosofie
Uiteraard is overmaat nooit goed, dat geldt voor veel dingen in het leven. Maar waar het om internetgebruik gaat, en voor het gebruik van social media in het bijzonder, denk ik dat het uiterst risicovol is voor de sociale en emotionele ontwikkeling van kinderen om ze daar te weinig mee in aanraking te laten komen. De realiteit is nu eenmaal dat ons leven beslist niet minder virtueel gaat worden. Integendeel zelfs. Je kunt kinderen dus niet vroeg genoeg leren hoe daar op een verantwoorde en veilige manier mee om te gaan. Ik sluit me op dit punt dan ook graag aan bij Zuckerberg, die stelt: “My philosophy is that for education, you have to start at a really, really young age.”

Communicatie-uitdaging
De Zuckerberg’s van deze wereld hebben hier wel een communicatie-uitdaging te pakken: hoe leg je uit dat je kinderen eigenlijk zoveel mogelijk tijd achter een computerscherm wilt laten doorbrengen? Hoe leg je bovendien uit dat je bereid bent diezelfde kinderen bloot te stellen aan een aantal directe en indirecte gevaren? Hoe voorkom je dat het beeld ontstaat van een meedogenloze online aanbieder, die zich niet bekommert om de schade die hij bij toekomstige generaties aanricht?

Harvard fraternity look & feel
Uiteraard hamert ook Facebook op het belang van toezicht door ouders en de bescherming van jonge gebruikers van het platform. De vraag is echter of Zuckerberg de juiste persoon is om die boodschappen op een geloofwaardige manier over te brengen en of hij in staat is te zorgen voor een algemene perceptie van Facebook als responsible company. Hij oogt vriendelijk, uiterst intelligent en komt betrokken over, maar hij blijft toch de Harvard fraternity look en feel houden die nu eenmaal niet goed past bij zorg voor de ontwikkeling van de jongste afnemers van zijn miljardenproduct. Dat hoeft ook niet, maar Facebook zou er wellicht goed aan doen dit onderdeel van haar wereldwijde imago niet te onderschatten. Het overgrote deel van haar gebruikers bestaat immers uit volwassenen (en ouders!). Die zullen corporate social responsibility op dit onderdeel zeer waarderen.

Wellicht is het tijd voor een Chief Children Officer in de Executive Board van Facebook? Een wat sneue titel, maar wel een belangrijke baan.

Eelco Parie
Eelco Parie is partner en medeoprichter van Coebergh Caribbean, een pr- en communicatiebureau gevestigd op Curaçao. In zijn columns gaat hij iedere maand in op (internationale) ontwikkelingen en opmerkelijkheden binnen zijn vakgebied.

Gerelateerde artikelen:
• Muts op het strand
• Streng design
• Merk je niks van
• Facebook over op de Chief Children Officer
• Van Fout naar Goud
• Eenzame hoogte
• Social media als katalysator
• ‘Je wordt ervaren, want je bent zichtbaar’
• Yes Sir!
• Simplicity
• Coca-Cola: het eigen merk als grootste concurrent