dinsdag, 19 april 2011 (5:17)
Column Sanjay Korteweg
Maakt niet uit in welk land je bent, sla een krant open en er staat een foto van een bankier, CEO of andere bestuurder die het afgelopen jaar wel heel goed beloond is. Volkomen terecht dat de beste man een goede boterham verdient en ik zal de laatste zijn die zegt dat hij geen recht heeft op de miljoenen die hij zichzelf toeëigent, of die de toezichthouders hem toestoppen. Maar, is het eigenlijk wel de schuld van de CEO’s en de bestuurders?
Iedereen heeft makkelijk praten, aangezien ze nooit de kans krijgen om zichzelf te belonen met een aantal miljoen. Ik zou moeilijk ‘nee’ kunnen zeggen en natuurlijk vind ik dat ik het waard ben, L’Oreal vertelt mij dat immers al jaren.
De vraag die bij mij rijst is: waar zijn de adviseurs? Een bank en verzekeraar die de directievoorzitter rijkelijk belonen terwijl er nog genoeg rancune in de samenleving heerst, moet toch beter weten. De bankier hoort de alarmbellen niet vanuit zijn S-klasse of de teakhouten bestuurskamer op de 48ste verdieping, maar de PR adviseur of corporate communicatie manager moet toch meteen een beroerte krijgen als die hoort wat de nieuwe beloning gaat zijn voor de bestuurder? Natuurlijk is het moeilijk om de bankiers, bestuurders en voorzitters te adviseren dat ook zij pas op de plaats moeten maken. Al was het alleen maar voor de vorm. En om te zorgen dat er tijdens aandeelhoudersvergaderingen geen rotte tomaten gegooid worden naar de bestuurders.
Goed werk dient goed beloond te worden en er zijn nou eenmaal regels en berekeningen die als gevolg hebben dat de bonussen nogal royaal uitvallen. Maar als communicatieman of -vrouw is het belangrijk om te weten wat er in de samenleving speelt en wat de teneur is betreft beloningen in het algemeen. Het is een brede, algemene discussie die de laatste jaren erg relevant is geworden. Het feit dat een bank een bonus moet terugdraaien vanwege de oproer is uiterst triest. Het schetsen van een worse case scenario is onderdeel van de taken van de adviseur. ‘Als wij dit doen als bedrijf, dan is het gevolg zus en zo.’Dit is natuurlijk niet makkelijk. Een bestuursvoorzitter laat zich niet zo makkelijk vertellen wat hij wel of niet mag verdienen. Maar een goede adviseur bijt door de zure appel en schetst het scenario en adviseert. Hoe moeilijk het ook is. Achteraf crisiscommunicatie uitvoeren is misschien uitdagend en interessant, maar niet wenselijk.
Er zijn een legio voorbeelden van bedrijven die deze fout hebben gemaakt en er zullen nog veel volgen. Wellicht is het de arrogantie van de bestuurders. Arrogantie naar de bevolking toe, maar ook richting hun eigen adviseurs. Dat is nog veel erger. De bestuurders komen niet vaak in aanraking met de ‘gewone’ burger, dus krijgen ze raad van hun communicatiemensen. Een keertje goed luisteren naar het advies kan geen kwaad. Blijkbaar doen ze dat dus blijkbaar niet vaak genoeg.
Met als gevolg dat ze wellicht wel rotte tomaten naar hun Savile Row pak gegooid krijgen. En heel misschien is dat zelfs wel een klein beetje verdiend.
Sanjay Korteweg
Sanjay Korteweg is eigenaar/oprichter van een pr- en communicatiebureau in Namibië.
Reageer • Categorie:
MTXL