woensdag, 23 november 2011 (8:38)
Tribune | Van Dongen & Groenewegen
Steven de Jong van NRC Handelsblad schreef onlangs een prikkelend artikel tegen ‘adverteerders die ons tot hedonistische schapen proberen te maken, onverantwoord geld laten uitgeven[…].’ ‘Kom uit die tentjes occupiers, beklad de reclameborden, installeer een advertentie-killer in je browser, […] verniel je smartphone, annuleer de hypotheekaanvraag en scheur advertenties uit kranten, die vermaledijde bodes van het grootkapitaal.’ Het gaat hier uiteraard om een opzettelijk aangezette stellingname, maar valt er iets voor te zeggen?
Beate van Dongen, partner VODW Marketing
Steven de Jong pleit voor het einde van reclame. Of zo je wilt marketing. En dat brengt me op het feit dat de term marketing aan erosie onderhevig is. Te vaak wordt marketing geassocieerd met platte reclame, waarbij het enige doel is klanten over te halen een product of dienst te kopen. Verleiding wordt misleiding. De klant centraal maakt plaats voor het product centraal.
Er gaan ook geluiden op dat marketing überhaupt geen toekomst heeft. Producten zouden zichzelf moeten vermarkten. Maar om een product te produceren dat zo goed is dat het zichzelf vermarkt, heb je toch weer verdomd goede marketeers nodig. Marketeers die op zoek gaan naar de vraag achter de vraag. En deze haarfijn weten te vertalen naar een aansprekende belofte en concreet bewijs. Maar misschien moeten we deze mensen dus geen marketeers meer noemen. We zouden het kunnen hebben over klantstrategen of behoefte-experts.
Dus ja Steven, ook ik vind dat het uiteindelijk draait om de intrinsieke waarden. Het verkopen van valse leugens is een kort leven beschoren. Wat betekent dat in de kern marketing belangrijker is dan ooit: productcreatie, de manier waarop de buitenwereld hoort wat een product te bieden heeft als ook de aankoopopties die het bedrijf beschikbaar stelt. Tijd dus om ervoor te zorgen dat het marketingvak weer de waardering krijgt die het verdient. Tijd voor een behoefte-expert.
Astrid Groenewegen, strategy director Boondoggle
Er is niks mis met een beetje provoceren om het denken wat op te schudden, maar deze stelling is wat mij betreft wel heel simplistisch. Zo ken ik er ook nog wel een paar: van zwarte pieten worden we racistisch en games veroorzaken shoot-outs op scholen (of nee, sorry, dat was Marilyn z’n schuld met z’n verderfelijke duivelsmuziek). Maar aan de andere kant is het bij nader inzien eigenlijk wel een heel mooi stukje erkenning. Het werd tijd. Tijd dat iemand eindelijk eens inzag dat ons vak helemaal geen gebakken lucht is, maar van echte, nee zelfs bepalende waarde is voor de vorming van de mens.
We blijken de opvoeders te zijn. De docenten. De ouders. De allesomvattende context. Zonder ons geen verlangen. Geen passie. Geen vooruitgang. Geen drijfveer om te ontwikkelen en innoveren. Ik voel me meteen een stuk beter om te vertellen dat ik in reclame zit en helaas geen levens redt. Ik bepaal ze! Maar eigenlijk stoort het mij vooral dat het een pleidooi is tegen hedonisme. Begrijp eerst maar eens het verschil tussen hedonisme en materialisme.
Het eerste wens ik iedereen toe, want dat is absolute levenskunst. Het tweede is ontdaan van ieder moreel besef en wordt simpelweg niet geïsoleerd door marketing veroorzaakt. Helaas niet! Als we die invloed hadden, konden we die tenminste ook inzetten om honger, armoede, ontbossing en ziektes te laten verdwijnen. Zo zouden we dan ook wel weer zijn. Wij marketeers. Wij Scheppers van de Mensheid.
Deze aflevering van de rubriek Tribune verscheen eerder in MarketingTribune 19, 2011.
Reageer • Categorie:
MTXL
Omnicom Group's DDB Acquires London Hotshop Adam & Eve
C1000 en Alfred lanceren vogeltjesdans
DHL ontdekt de webshop
Marco V geeft aanstormend DJ talent advies via Hangout