dinsdag, 10 november 2009 (10:46)
Gehaast en met weinig oog voor mijn omgeving verliet ik de Albert Heijn op Hoog Catherijne. Bellend, boodschappen in de ene hand, videocamera op de schouder en laptoptas in de andere hand; een dagelijks beeld op zo’n gewone dag.
Ik loop bijna tegen haar aan. Want daar staat ze. Gekleed, of verpakt eigenlijk, in een Fisherman’s Friend vissersboot. Die loeigroot is, van schuimrubber. Ze kijkt me aan en lacht, oprecht vriendelijk. 'Wilt u deze proberen, meneer?' Ik smelt, als het snoepje, hou met een smoes op met bellen (sorry, nog daarvoor). Ze is omringd door een zee van promotiesnoepjes.
Ik zet mijn tas met boodschappen even neer. Tuurlijk wil ik dat proberen. Al was het maar omdat jij, promotiemeisje, de moeite hebt genomen om je in een Fisherman’s Friend vissersboot te wurmen. Speciaal voor mij. Toch?
Ze knikt vriendelijk. Ja, ik mag er ook twee. Mooi, zo. Beide snoepjes (het zijn van die nieuwe, met minder suiker, Fisherman’s Friend moet tegenwoordig ook light) verdwijnen in mijn achterzak. Ik loop verder en verval weer in het haastige patroon. Ik zou koken, vanavond. Twee snoepjes (sampling heet het, het werkt echt, vet beproefde techniek) in de achterzak, in de ene hand de laptoptas, in de ander de boodschappen. Voort dender ik, over Hoog Catherijne rond etenstijd.
Ik kijk het meisje toch nog even na, achterom. Daar staat ze, recht voor de ingang van de Appie, in haar mooie grijze vissersboot. Ik wil nu toch echt wel die snoepjes proberen. Maar dat lukt niet met twee bezette handen. Hup, laptoptas over de schouder, voilà: een hand vrij. Snoepje uit achterzak en hop, naar binnen. Dacht ik.
Ik deed er tien minuten over. Ik heb getierd, gevloekt, gesjord en gehapt. Die klote-verpakking, van die klote-sampling Fisherman’s Friend Light wilde NIET open. Toen ik het ding er eindelijk uit gewurmd had (toegegeven, het was met een hand, maar dat moet in combinatie met een stel jonge tanden kunnen) had ik eigenlijk al geen zin meer.
Schijnt, schoot het door mijn hoofd, dat bedrijven en marketingafdelingen bewust bedenken dat het openen van proefverpakkingen langzaam zou moeten gaan, teneinde zoveel mogelijk contact tussen consument en product of merk te bewerkstelligen. Ik voelde me slachtoffer. Van keiharde sampling-marketing, reclame, promotechnieken, salesincentives, whatever. Nu jullie weer, heren en dames marketeers!
Mat!thijs
Matthijs van den Broek is hoofdredacteur bij Marketingfacts. Iedere maand schrijft hij een column over (online) marketing, in de ruimste zin van het woord.
15 Reacties • Categorie:
Direct Marketing,
MTXL