dinsdag, 10 november 2009 (9:46)

Mat!thijs: Mijn vriend Fisherman

Gehaast en met weinig oog voor mijn omgeving verliet ik de Albert Heijn op Hoog Catherijne. Bellend, boodschappen in de ene hand, videocamera op de schouder en laptoptas in de andere hand; een dagelijks beeld op zo’n gewone dag.


Ik loop bijna tegen haar aan. Want daar staat ze. Gekleed, of verpakt eigenlijk, in een Fisherman’s Friend vissersboot. Die loeigroot is, van schuimrubber. Ze kijkt me aan en lacht, oprecht vriendelijk. 'Wilt u deze proberen, meneer?' Ik smelt, als het snoepje, hou met een smoes op met bellen (sorry, nog daarvoor). Ze is omringd door een zee van promotiesnoepjes.

Ik zet mijn tas met boodschappen even neer. Tuurlijk wil ik dat proberen. Al was het maar omdat jij, promotiemeisje, de moeite hebt genomen om je in een Fisherman’s Friend vissersboot te wurmen. Speciaal voor mij. Toch?

Ze knikt vriendelijk. Ja, ik mag er ook twee. Mooi, zo. Beide snoepjes (het zijn van die nieuwe, met minder suiker, Fisherman’s Friend moet tegenwoordig ook light) verdwijnen in mijn achterzak. Ik loop verder en verval weer in het haastige patroon. Ik zou koken, vanavond. Twee snoepjes (sampling heet het, het werkt echt, vet beproefde techniek) in de achterzak, in de ene hand de laptoptas, in de ander de boodschappen. Voort dender ik, over Hoog Catherijne rond etenstijd.

Ik kijk het meisje toch nog even na, achterom. Daar staat ze, recht voor de ingang van de Appie, in haar mooie grijze vissersboot. Ik wil nu toch echt wel die snoepjes proberen. Maar dat lukt niet met twee bezette handen. Hup, laptoptas over de schouder, voilà: een hand vrij. Snoepje uit achterzak en hop, naar binnen. Dacht ik.

Ik deed er tien minuten over. Ik heb getierd, gevloekt, gesjord en gehapt. Die klote-verpakking, van die klote-sampling Fisherman’s Friend Light wilde NIET open. Toen ik het ding er eindelijk uit gewurmd had (toegegeven, het was met een hand, maar dat moet in combinatie met een stel jonge tanden kunnen) had ik eigenlijk al geen zin meer. 

Schijnt, schoot het door mijn hoofd, dat bedrijven en marketingafdelingen bewust bedenken dat het openen van proefverpakkingen langzaam zou moeten gaan, teneinde zoveel mogelijk contact tussen consument en product of merk te bewerkstelligen. Ik voelde me slachtoffer. Van keiharde sampling-marketing, reclame, promotechnieken, salesincentives, whatever. Nu jullie weer, heren en dames marketeers!

Mat!thijs
Matthijs van den Broek is hoofdredacteur bij Marketingfacts. Iedere maand schrijft hij een column over (online) marketing, in de ruimste zin van het woord.


 

12 Reacties • Categorie: Direct Marketing, MTXL Bookmark and Share

Reacties

Frank dinsdag, 10 november 2009, 12:33

Buiten de vooraf bedachte ‘criminele’ wink  verschrikkelijke, misschien toch wel geniale sampling campagne.. wat vond je van het snoepje..

Bas Helderman dinsdag, 10 november 2009, 12:48

Leuke column, erg herkenbaar. Vooral ook omdat het aahhhh-zo’n-schattig-meisju is, je trapt er elke keer weer in.

Nog twee dilemma’s mbt samples:
1. Wanneer eet je dat ding? Als je uit je giecheltje stinkt, als je keelpijn hebt, emotioneel wordt in de kroeg of… nu, terwijl je er eigenlijk geen nut voor hebt en het (mentaal) niet op waarde kunt schatten?
2. Waar stop je ‘m? De broekzak heeft bij mij al eens geresulteerd in een plakkerig propje in m’n broek en kleine stukjes papier in de andere kleding die toevallig tegelijkertijd in de wasmachine zat smile

jpschadde dinsdag, 10 november 2009, 12:58

Hahaha, wat een heerlijk herkenbare column weer. Ik heb helaas de boot gemist *excuses voor de woordgrap*.
Het valt me wel op dat op Utrecht Centraal veel vaker aan sampling wordt gedaan, dan op bijvoorbeeld Leiden, of Amsterdam CS. Heeft dat nog een reden?

Jaap Bartelds dinsdag, 10 november 2009, 13:36

@jpschadde: Hoog Catherijne is inderdaad berucht om de vele sampling- of enquete-acties. In één middag is mij een ECI-abonnement opgedrongen, moest ik mijn mening geven over vanillevla,  kreeg ik een blokje Emmenthaler cadeau en collecteerde iemand voor een stichting. Dat naast de gebruikelijke straatkrantverkopers en de figuren die standaard om geld, vuur of sigaretten vragen.

Matthijs van den Broek dinsdag, 10 november 2009, 14:03

@Frank: Het snoepje was heeeeerlijk. Lekker licht wink
@JpSchadde/Jaap Bartelds: Ik kom nogal eens op HC in 030, het barst er inderdaad van. Vooral omdat het, dacht ik, het drukste treinstation van NL is.

jpschadde dinsdag, 10 november 2009, 14:44

Een beetje marketingfan wil toch altijd die samples ervaren. En de manier waarop samplers het brengen. De fanatieke straatverkoper kan op m’n sympathie rekenen, ik zal altijd een praatje maken met enqueteurs, maar die verschrikkelijke ECI verkopers vind ik nogal vervelend. Dat zijn dezelfde mensen die je woekerpolisjes verkopen met een glimlach op hun gezicht en je zonder gene een subprime hypotheek aansmeren, als ze iets verder zijn in hun carriere wink.

Zijn er cijfers bekend van hoeveelheden passagiers/bezoekers van de stations? Moet je betalen/vergunning hebben om te kunnen samplen op een station? Iemand daar info over?

Frank Tromp woensdag, 11 november 2009, 15:31

Beste lezers,
Mijn naam is Frank Tromp en ik werk bij ECI. 
Eci is aan het vernieuwen de enige aanbieder van Boeken die tot 40% korting MAG geven. Dat willen wij graag op een positievere maanier presenteren.

Eén van de veranderingen ECI is daarom dat in februari dit jaar zijn gestopt met straatverkoop

Hartelijke groeten,
Frank Tromp

Bas Helderman woensdag, 11 november 2009, 16:25

Iemand die boeken verkoopt, maar niet kan spellen en geen benul heeft van grammatica. Als dit geen positieve reclame voor die boeven is… Prachtig!

Jaap Bartelds woensdag, 11 november 2009, 18:22

@BAs Helderman Nou nou… Geen flauw benul van grammatica? Boeven? Dat lijkt me een beetje overdreven.

Ik vind de bijdrage van Frank Tromp wel prettig eigenlijk. Goed om te weten dat ik weer iets veiliger over HC kan.

Overigens was mijn HC-ervaring van enkele jaren geleden. En in tegenstelling tot JPschadde vind ik het voornamelijk irritant om in mijn haast telkens onderbroken te worden. Marketingfan of niet.

jpschadde woensdag, 11 november 2009, 18:35

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben het niet met Bas eens. Goed dat er een reactie wordt getypt nav een blog. Bovendien is het slechts positief; ik word niet meer gestalkt kennelijk door ECI. Zullen dan nu wel andere aanbieders zijn…

@Jaap: in je haast? De straatverkoper maak je tijd voor indien gewenst, een sample haal je binnen een minuut af, een enquete wuif je weg met ‘ik moet mijn trein halen’. Maar goed, ik heb meestal nog 6 minuten tijd als ik op het station ben; dan ervaar je de haast toch anders wink.

Bas Helderman woensdag, 11 november 2009, 19:28

Begrijp me niet verkeerd, reageren op een mening over je merk kan best een goed idee zijn. Maar de uitvoering laat in dit geval nogal te wensen over, vind je niet?

Neem, of beter: investeer, als je als merk naar buiten treedt, dan wel even de tijd en moeite om te controleren op spelfouten, lopende zinnen en nota bene de schrijfwijze van je eigen merknaam!

Erg slordig, zeker als je jarenlang letterlijk boeken aan mensen hebt versleten en jezelf nu als merk (betrouwbaar?) wilt herpositioneren in de markt.

Matthijs van den Broek woensdag, 11 november 2009, 23:02

@Bas Helderman: Come on, zó erg is het toch allemaal niet. Zag trouwens onlangs een gedeelte van dit interview met de directeur van Frank:

http://www.emerce.nl/nieuws.jsp?id=2991839

ECI is zich online aan het profileren. Hopla, zeggen wij!

@Jaap/jpschadde: Ik kán zó chagrijnig kijken dat de verkopers mij nooit wat durven vragen wink

Reageren

Smileys

Onthoud mijn persoonlijke informatie

Stuur mij een mail bij een nieuwe reactie

Submit the word you see below:


Pagina 1 van 1