“Voor ouderen is het geloof een beschermend netwerk waar ze toe behoren en zich veilig voelen. Jongeren daarentegen stellen zich juist beschermend op ten aanzien van hun geloof.“

Vooral die 2e zin vind ik erg intrigerend. Wat moeten we daar precies onder verstaan? “Bescherming van het geloof”. En heeft die God (de almachtige, de alziende, de alwetende schepper van het al) waar heilig in wordt gelooft) dan bescherming nodig van die feilbare, zondige, ijdele en sterfelijke mens?

Hier raak ik altijd weer de weg kwijt; dat almachtige opperwezen, dat die dan de hulp zou behoeven van die aardse wezentjes. Dat is toch ontzettende onlogische flauwe kul?

Om niet te zeggen een verschrikkelijke belediging van dat waar je nu juist zo heilig in gelooft?

Nee, geef mij dan liever de zienswijze van die ouderen die nog vertrouwen hebben en “het” overlaten aan hun almachtige schepper, maar die zogenaamde (moderne/jongere) gelovigen die zich zo geroepen voelen om hun God een handje te helpen, die laten al mijn haren recht overeind staan.

Want wat is dat dan precies, God helpen? In ZIJN naam de woede (over vermeend onrecht) de vrije loop laten en onschuldigen meesleuren in de dood? Of is dat “helpen” een aalmoes aan een behoeftige geven?

Enfin, die overijverige lieden die van mening zijn dat God geholpen moet worden zijn ook in grote getale te vinden bij die 2 andere Abraham-religies; het Joden- en Christendom. Verontrustend vind ik het; dat “helpen”. Dubbel ook, en zo multi-interpretabel, zo ongrijpbaar en in mijn ogen daarom niet wenselijk.