dinsdag, 30 maart 2010 (9:47)
Column Luuk Ros
Ik moet bekennen dat het nieuws me pas na een maand bereikte: Rita Verdonk, leider van Trots op Nederland, wil dat de naam van haar partij voortaan wordt afgekort tot Trots. Nu gebruiken veel media de afkorting Ton, maar Verdonk vindt dat maar niks. 'Ton klinkt niet lekker en komt wat hard over,' liet een woordvoerder weten.
De Tros schijnt het niet leuk te vinden, overweegt stappen en Verdonk vindt weer dat de Tros niet moet zeuren. Ik denk bij Ton steeds aan Ton van Rooijen, die op één of andere manier als merk heel goed past bij Ton. Bij Trots denken we hier aan de Trotstomaat van de Plus-supermarkt.
Merkendenkers denken soms de gekste namen, posities en huisstijlen bij elkaar, maar het is riskante materie. Je kunt moeilijk achterhalen wat voor gevoel je doelgroep krijgt bij een goed doordachte naam.
De vrouw van Ton, Heleen, schreef ooit een hilarische column over de - voor haar - meest onbegrijpelijke naamsveranderingen ever. Hoe Smiths het in z'n hoofd haalde verder te willen als Lay’s. Smiths klinkt knapperig, krakerig. Lay’s klinkt als een paprikachippie dat in een plasje cola heeft gelegen. Bij Libertel moest Van Rooijen denken aan vrijheid, frisheid, vergezichten, ondernemerschap, optimisme. De naam Vodafone klonk haar als een vooroorlogs intercomsysteem in het Vaticaan dat de paus in staat stelt permanent analoog naar zijn eigen radiozender te luisteren. 'De paus slaapt, we hebben de Vodafone uitgezet', hoor je zijn camerlengo fluisteren.
Voor de verkoop maakt het niet zoveel uit denk ik, maar bij sommige merknamen lijkt er een kloof van kilometers tussen de ambitie van de merkbedenker en mijn brein. Zo werd ik al vier keer opgeschrikt door paginagrote advertenties van gated community Bloeyendael, een bouwproject in een weiland bij De Bilt. De ae en de y verraden al een onwrikbaar jaren tachtig-geloof in middeleeuwse taal-chic, maar om een stuk polder een dael te willen noemen, getuigt van een floddereske manier van denken. Vind ik. Vindt de prikkeldraadminnende doelgroep vast niet.
Dat maakt merknamen zo boeiend. Alleen de associatie van de doelgroep is relevant, maar bewust of niet: iedereen vindt er iets van.
Luuk Ros, hoofdredacteur MarketingTribune.
Reageer • Categorie:
Branding,
MTXL
Is (Formerly) Homeless Dude Ted Williams the New Isaiah Mustafa?
#TSC12: Power to the People
Aantal unieke bezoekers Google+ en +1-knop in de VS groeit gigantisch