Prikkelend stuk. Altijd leuk om te lezen. Maar klopt het ook? Ik ben zelf enige tijd in de jaren ‘90 verantwoordelijk geweest voor de werving van PCM-titels, waaronder de Volkskrant.

1.
Zou het niet kunnen zijn dat de Volkskrant al heel veel van je weet? Zelfs veel meer dan Marketing Tribune van haar lezers?

2.
Zou het ook kunnen zijn dat een aantal redenen niet relevant zijn om bij te houden? Kan me voorstellen dat je niet veel kunt met inhoudelijke opmerkingen over columnisten in een database.

3.
‘Een marketeer wíl geen klantcontactverslagen, want die passen niet in Excel.‘ Dat is een mening. Niet echt onderbouwd, toch? De enige onderbouwing die ik vind is dat je denkt dat de Volkskrant de werving niet goed op orde heeft. Of mis ik iets?

Toen ik er zat luisterden we gewoon mee met bureaus, kregen we ook dagelijks getikte reacties over respondenten naast de aanvinkvragen en hadden we na een paar jaar analyse wel door welke gegevens wel en welke niet bijdroegen aan de exploitatie. Volgens mij is dat nu niet heel anders. Vraag het ze, zou ik zeggen. Dan hoef je er niet over te filosoferen.

@ Paul,

Prikkelende reactie.

1 dat geloof ik direct en is maar goed ook, of het meér is dan marketingtribune weet ik niet. Wij combineren live gesprekken met kwalitatief onderzoek, maar besteden onze wervingsacties ook uit. Neemt niet weg dat de krant een grote stap heeft gemaakt en zichzelf verkocht als geheel vernieuwd product.
2 dat hangt er vanaf wat je relevant vindt natuurlijk. Ik kan zelf heel veel met inhoudelijke opmerkingen, ook over columnisten, maar onze ideeën hadden niet alléén betrekking op columnisten. Ik denk dat de marketeer of redactie daar beslist iets mee zou kunnen, gesteld dat meer oud-lezers op die lijn zitten.
3 het is geen wild guess, het is een probleem dat al jaren speelt en niet zomaar op te lossen is. Ik heb honderden callcentermanagers gesproken over hun relatie met marketeers en daarvoor jaren gewerkt als geformaliseerd intermediair tussen het contactcenter en de marketingafdeling. Er is ook een leuk boek over verschenen: ‘Marketeers naar de Frontlinie’ van Odekerken en Kramer. De auteurs daarvan heb ik er uitgebreid en nog onlangs over gesproken.

Neemt niet weg dat er veel positieve pogingen worden ondernomen, maar zo in de maand dat TCD weer losbarst vond ik dit een prikkelende om de geesten scherp te krijgen. Getuige je reactie is dat gelukt Mocht je een sprekend voorbeeld kennen van een organisatie waarin het allemaal wel goed lukt (bottom up) verneem ik dat natuurlijk graag.

@ Luuk
Leuke inhoudelijke reactie.
Om met het laatste te beginnen: gegeven jouw en mijn reactie moet het dus allemaal heel goed lukken bij de Persgroep en Lenthe

En dan, tja, marketing is kiezen. In veel opzichten: bij de inzet van mensen én middelen. Ik geloof zo dat er veel te verbeteren is in de marketing van media. Vooral omdat de uitvoering schreeuwt om een voortdurende bijsturing. Zeker nu, met alle technologische ontwikkelingen, veranderingen in het cosumentengedrag en schuivende industrieën.

En het formuleren van een winnende strategie blijkt in de praktijk ook niet makkelijk.
Peters and Waterman wezen in hun boek In Search Of Excellence (1982) 32 superbedrijven aan en destilleerden 8 succesfactoren. Resultaten nu:
- 5 failliet
- 6 fuseerden/werden opgekocht
- 9 onder de Standard & Poor 500
- 12 boven de Standard & Poor 500
Dus: maar 12 van de 32 excellente bedrijven in 1982 deden het beter dan gemiddeld over een periode van 25 jaar. Ik wil maar zeggen, de feiten zijn al prikkelend genoeg