maandag, 05 september 2011 (8:17)
Column I Wiemer Snijders

Shell: kruip uit je schelp!

Zelden heeft één merk de mogelijkheid om invloed op een samenleving uit te oefenen waarmee potentieel vele levens gered kunnen worden. Als die kans zich voordoet neem je hem met twee handen aan. Shell zou in Syrië een groot verschil kunnen maken, maar in de olie-industrie maak je daar blijkbaar liever niet je handjes aan vuil...


We hebben dit jaar op zijn zachtst gezegd een nogal wisselvallige zomer gehad. Ik ging vorige week een stukje fietsen met mijn dochtertje; die kleine klom namelijk zowat in de gordijnen van verveling en wilde graag buiten spelen. Tussen de wolken door ontwaarde ik zowaar enkele zomerse-augustus-zomerstralen en ik besloot het erop te wagen. Halverwege – en natuurlijk middenin een (onbeschutte) polder – sloeg het noodlot toe: we werden overvallen door een enorme hoosbui. Terwijl ik als een bezetene naar huis fietste om dochterlief te bevrijden van de slagregens die haar zowat van haar kinderzitje bliezen, schold ik de hele Dikke Van Dale vol over het ‘onrecht’ dat mij werd aangedaan.

Het is wat mij betreft tekenend voor de weelde waarin ik leef: de luxe om je boos te maken over een regenbui in de zomer. Hoe anders is dat bijvoorbeeld in Syrië, daar beleven ze pas echt een slechte zomer! Temeer omdat er wel degelijk iets aan het onrecht waaraan de bevolking wordt onderworpen gedaan kan worden. Zo werd tijdens een uitzending van Nieuwsuur (30 aug j.l.) onlangs duidelijk dat Shell een zeer belangrijke handelspartner is van het huidige Syrische regime. Zonder die inkomsten zou het voor het regime een stuk lastiger worden (wellicht zelfs onmogelijk) om hun terreurcampagne tegen de eigen bevolking voort te zetten.

Het komt niet vaak voor dat een organisatie of merk zo’n grote invloed kan hebben. In Nederland wordt nu door politici een oproep aan Shell gedaan om haar activiteiten daar te staken. De impact hiervan op Shell lijkt zeer goed te verteren: de productie uit Syrië betreft 15.000 vaten per dag op een totaal van 3 miljoen; Shell maakte in 2010 een nettowinst van circa euro 15 miljard en ligt op koers om dat resultaat dit jaar te verbeteren. De reactie van Shell is dat zij dit pas zullen doen in het geval van een EU-boycot (ten tijde van het schrijven van deze column werd de laatste hand gelegd aan een embargo). Alexander Pechtold van D66 heeft wat mij betreft volledig gelijk om de afwachtende houding van Shell te hekelen: totaal onwaardig voor de marktleider die Shell is. Leiders nemen het voortouw, vervullen een voorbeeldfunctie en wachten (dus) niet af.

Enerzijds zegt Shell zich niet te willen mengen in de politiek, anderzijds geeft het bedrijf aan juist te willen blijven om haar ‘invloed’ te kunnen gebruiken. Terecht merkt mensenrechtendiplomate Petra Stienen op dat het voor ons volkomen onduidelijk is waar die invloed dan uit bestaat, want daarover staat niets in openbare bronnen - zoals de website van Shell. Wat overigens wel op de website van Shell staat is de ambitie om een maatschappelijke bijdrage te leveren in de gemeenschappen waarin zij actief is. De website is gelardeerd met ronkende teksten over innovatie en maatschappelijk verantwoord ondernemen en roept een beeld op van het braafste jongetje van de klas.

Shell zal wellicht aanvoeren dat het allemaal genuanceerder en complexer is dan ik nu doe voorkomen. Het is inderdaad niet makkelijk als je voor de kost zaken doet met partijen die het niet zo nauw nemen met maatschappelijk verantwoord ondernemen (of vrijheid van meningsuiting); Syrië valt wellicht nog mee, maar bijvoorbeeld Rusland of Saoedi-Arabië als handelspartner kwijtraken zal de winstcijfers ongetwijfeld meer pijn doen. Maar roep dan ook geen merkbeeld op dat anderszins doet vermoeden! Consumenten zijn niet gek en begrijpen dat olie uit dubieuze bronnen wordt gewonnen. Je neemt je klanten en de samenleving niet serieus door enerzijds te zeggen dat je de wereld beter wil maken, maar anderzijds overduidelijk het eigen commerciële belang daarboven laat prevaleren als dat beter uitkomt.

Shell adverteert met de slogan ‘Let’s go’; als Shell zichzelf serieus neemt moet ze dat ook doen.

2 Reacties • Categorie: MTXL Bookmark and Share

Reacties

John maandag, 05 september 2011, 8:55

Een topic waar ik waarschijnlijk enkele pagina’s over vol zou kunnen schrijven.

Maar ik zal het houden bij de vraag: ‘wat doe je zelf allemaal, behalve het schrijven van dit soort artikelen, om een verschil te maken’?
Stop je zelf ook met het ‘ver’bruiken van deze grondstoffen? Als Shell stopt in Syrië ga je dan straks verbolgen schrijven dat de benzine prijs weer is verhoogd?

Politiek is voor de politici en als jij verschil wilt uitmaken, kun je dat in het stemhokje doen.
Het is zo simpel scoren om weer naar Shell te wijzen.

Peter Ronkes Agerbeek maandag, 05 september 2011, 11:36

Shell… vergeet de volledige naam niet: Koninklijke Olie | Shell. Een bedrijf dat met oorspronkelijk 60% Nederlands aandelenkapitaal één van de < 10 economische wereldheersers is.

Inderdaad kan Shell nu het verschil maken. Zo goed als ze dat kon ten tijde van Zuid-Afrika, ook zo’n fraai stukje Nederlandse geschiedenis.
Ook toen trok Shell zich niets aan van haar maatschappelijke rol en ruilde de multinational bloed in tegen geld. Al sindsdien boycot ik dat bedrijf en werd steevast weggezet als de risée van de moderne ondernemers.
Er zijn nog talrijke andere voorbeelden te noemen van de Gouden Eeuwse koopmansmentaliteit waarmee Shell winstbejag schaamteloos liet prevaleren boven elke humane waarde.

Die oorsprong, dáár zit nu net de kneep. Want inderdaad, het BLIJFT een bedrijf van ver gaand Hollandse origine; ook in mentaliteit.
Is het ook niet wat hypocriet nu zo verontwaardigd te doen? Hollanders zijn door de eeuwen vooraanstaand geweest in het verdienen van geld over lijken. Eén van de kleinste staten speelt al sinds jaar en dag wereldwijd een buitenproportionele economische rol dor overheersing, uitbuiting en - nog steeds: neo-kolonialisme.

Prima hoor, dat daar nu tegen van leer wordt getrokken. Dit artikel zit goed in elkaar en het geniet mijn waardering ten volle.
Maar wees je wel bewust van het feit dat elke Nederlander, met het in stand houden van dit uitbuitende concern, bloed aan zijn handen heeft. Ook wijzelf maken het verschil: als die boycot uit de jaren 70 door iedereen was opgepikt, was die nu al mondiaal geweest en had Shell zich wel moeten aanpassen. Maar héél Nederland, toen EN nu, wijst nooit het profijt af dat mede door Shell van dit land een betekenisvolle internationale handelspartner maakt.
Héél Nederland immers heeft daar zijn voordeel bij.

Ontstaat er nu dan maatschappelijk inzicht?
Misschien…
Maar voor alsnog zie ik op zondagen de zelfde mensen voor in de kerk zitten die door de weeks meeprofiteren van het soort bedrijven dat maar aan één ding denkt: WINST. Op zijn Hollands.

Reageren

Smileys

Onthoud mijn persoonlijke informatie

Stuur mij een mail bij een nieuwe reactie

Submit the word you see below:


Pagina 1 van 1