woensdag, 25 augustus 2010 (21:07)

‘Uitsluiting leidt tot sociale consumptie’

Wie sociaal uitgesloten wordt, zet zijn consumptie in als middel om nieuwe sociale relaties aan te knopen. Dat kan leiden tot hogere uitgaven en ook tot riskante uitgaven, die ingaan tegen persoonlijke en financiële belangen. Dat concludeert Nicole Mead van de Universiteit van Tilburg (TIBER, Tilburg Institute for Behavioral Economics Research) uit het eerste systematische onderzoek naar de vraag hoe sociale uitsluiting en afwijzing de consumptie beïnvloeden. Ze deed haar onderzoek samen met vier collega’s uit de VS.


Dat consumptie niet alleen gedreven wordt door praktisch nut, maar ook symbolische betekenissen heeft, is niet nieuw. Ook de uitgavepatronen van mensen die sociaal uitgesloten zijn, 'aan de randen van de samenleving', zijn eerder onderzocht. Daarbij worden echter vaak diverse patronen naast elkaar onderscheiden: uitsluiting kan bijvoorbeeld ook leiden tot vrekkigheid, tot impulsaankopen, of tot uitgaven die juist de eigenheid van de consument benadrukken, in plaats van de overeenkomsten met anderen. In hun onderzoek vergelijken Mead en haar collega’s deze gedragspatronen met elkaar en dan blijkt dat het inzetten van consumptie als middel om sociale relaties aan te knopen sterker is dan de andere patronen.

Cocaïne
Uit experimenten bleek dat 'uitgeslotenen' hun consumptie inzetten om het verlies van of het gebrek aan sociale relaties te compenseren. Dat kan ver gaan: niet alleen geven de teleurgestelden meer uit, ze nemen ook meer risico's met hun consumptie. Zo bleek bij een experiment rond cocaïne dat de uitgeslotenen eerder bereid bleken die harddrug te gebruiken als daarmee aansluiting bij een groep verkregen kon worden, dan de proefpersonen die in niet eerder in het experiment afgewezen waren.

1 Reactie • Categorie: Consument & Trends Bookmark and Share

Reacties

Wessel Meijer donderdag, 26 augustus 2010, 11:48

En wat gebeurt er als uitgeslotenen ook nog eens geen geld hebben om te consemperen (compensatie consumptie)? Gaan ze dan richting depressie en/of radicalisering? Ofwel “a hungy man is an angry man” zoals Bob Marlyy trefend zingt?

Eens te meer wordt onderbouwt dat welvaart binnen zekere grenzen een ieder to zou moeten komen tenzij je het fijn vind om als kapitaalkrachtige te wonen tussen hoge muren met prikkeldraad en over al bewakingscamera’s.

Laat dit ook een waarschuwing zijn tegen de rigide bezuinigingswoede van de VVD en cohorten: don’t push me cause I am close to the edge, I’am trying not to lose my head.

http://web.bobmarley.com/index.jsp
http://www.youtube.com/watch?v=BN9-K0aZXRg

Reageren

Smileys

Onthoud mijn persoonlijke informatie

Stuur mij een mail bij een nieuwe reactie

Submit the word you see below:


Pagina 1 van 1