maandag, 18 januari 2010 (10:39)
Column Matthijs van den Broek
Ze waren in mijn beleving zo’n beetje de eersten die vliegtickets tegen betaalbare prijzen gingen aanbieden. RyanAir, een mooi merk met een mooie belofte: goedkoop vliegen door gansch Europa. De Ieren effenden de weg voor handenvol andere low-cost airlines: de cheap-ticket-airline oorlog is voortdurend, de tarieven eindelijk transparant, de consumenten hebben het voor het uitkiezen in het walhalla van spotgoedkope vluchten.
In een eerste zoektocht naar goedkope vliegtickets is het niet heel raar om bij die eerste van de goedkopies te beginnen. Guneffect: RyanAir heeft wat mij betreft best een streepje voor. Ik ben een keer voor 40 euro naar Dublin op en neer gevlogen, en ook een keer midden in de zomer voor 85 heen en weer naar Palma. Ook een keer voor 37 euro naar Rome Ciampino, in 2004. R.E.S.P.E.C.T. Dus toen ik onlangs weer naar Rome wilde om daar oud en nieuw te vieren begon en eindigde ik bij RyanAir.
Ondertussen, in het vliegtuig. Of ik mee wil doen met de loterij. Het kost maar 2 euro, en een (minimaal) deel van je inleg komt ook nog eens ten goede aan kinderen in arme landen. Of ik broodjes wil, die, eerlijk is eerlijk, geen 8 euro waard noch echt kunnen doorgaan voor wat normale mensen onder eetbaar verstaan. Of ik drank, sigaretten wil kopen. Of ik tax-free, “we zijn écht goedkoper dan wie dan ook” parfum en andere bullshit wil kopen die ik niet nodig heb laat staan kopen wil. Of ik een auto wil huren (RyanAir werkt samen met Hertz, dat u het even weet). Of ik dan misschien een taxi wil (RyanAir werkt samen met taxibedrijven).
Ik kan, nondeju, die klote zittende, krappe stoel niet uit om alle aanbiedingen die met een reuze-injectienaald met volume 10 in mijn oor getoeterd worden te ontwijken. Ik had oordoppen in, maar mijn rustgevende muziek van Chicane (ik heb een lichte vorm van vliegangst, Chicane is een beetje lounge, ambient-achtig) wordt ruim overstemd. Ik voel me voor het eerst sinds tijden weer een weerloze consument.
Dat was in het vliegtuig. Tijdens het boeken hadden we 30 euro moeten betalen voor het inchecken van een koffer. Creditcard toeslag ligt tegenwoordig op 25 euro, terwijl het gebruik van een creditcard verplicht is. Een voorletter wijzigen van een medepassagier kost 100 euro. Die koffer van 3o euro extra, mag maar 15 kilo wegen. Daar kom je snel aan, helemaal als je zo’n kekke weekendtas hebt van vrachtwagendoek, met wieltjes. Die 15 kilo staat niet met koeienletters ergens gecommuniceerd, althans, gaandeweg het boekingsproces was het ons niet duidelijk opgevallen. Aan de checkin-balie betaal je 20 euro per kilo die je over die 15 heen zit. Ja, je mag natuurlijk wel je bagage over proberen te proppen in je handbagae. Maar kijk uit dat die niet uitpuilt, want als hij niet in het belachelijk smalle RyanAir rekje past dat bij de ingang van de gate staat, dan betaal je daar een keurige boete overheen.
Nee, ik vind het niet erg dat ik geen eten krijg als ik om 17.30 vlieg. En ik vind het ook niet erg dat ik krapper zit dan in een gewone stadsbus. Ik kan het hebben, dat het vliegtuig niet schoon is, ik vind het niet erg dat de vliegvelden van RyanAir op rotlocaties zitten zodat je altijd rekening moet houden met extra vervoerskosten voor de taxi. Ik vind het niet erg, want ik betaal weinig voor een ticket. En ja, die olieprijzen. Ik snap het.
Wat ik wél erg vind, en dat was echt de eerste keer, toen op die terugreis vanaf Rome Ciampino, is dat ik RyanAir een vervelend bedrijf ben gaan vinden. Ik vind ze niet meer stoer, ik vind ze geen pioniers meer. Ik vind het een kutbedrijf, dat probeert op allerlei niet-transparante push-maniertjes geld te verdienen. De volgende keer dat ik een cheap ticket ga boeken kies ik voor EasyJet. Of een willekeurige andere prijsdumper. Eet dat, RyanAir. Neem nog zo’n lekker vliegtuigbroodje.
Mat!thijs
Matthijs van den Broek is hoofdredacteur bij Marketingfacts. Iedere maand schrijft hij een column over (online) marketing, in de ruimste zin van het woord.
10 Reacties • Categorie:
MTXL