[column] Het Feest van het Grote Eten

[column] Het Feest van het Grote Eten
  • Food-en-retail
  • 17 dec 2019 @ 10:16
  • 11877 x gelezen
  • Link
  • Charles Borremans
    Charles Borremans

    Partner/Strategy Director Retail
    GUC Agency
  • Consumenten

Het één keer per jaar samen aan tafel is in onze Westerse wereld de essentie van het Kerstfeest geworden. Charles Borremans droomt zich af in de donkere dagen voor kerst.

Ik kom uit een katholiek gezin. Niet vroom, maar wel Rooms. Gezellig Rooms. Wat zoveel wilde zeggen, dat wij thuis veel vierden. Communies, Pasen en Palmpasen, Driekoningen en Kerstmis. Vooral Kerstmis. Zodra de goedheiligman het land uit was, begon de voorbereiding op de Kerst, een kleine drie weken later. Doordat al vóór Sinterklaas in onze kerk de eerste van de vier Adventskaarsen was aangestoken, bevonden wij ons feitelijk al in de aanloopperiode naar dat wonderlijke Kerstfeest met z’n aaneenschakeling van bijzondere momenten. Mijn vader hing een rode kartonnen Adventsster met een lampje voor het raam, de zo herkenbaar ruikende Kerstboom werd door hem opgetuigd en van (gekleurde) lampjes, engelenhaar en lametta voorzien. Mijn oma en een tante meldden zich voor de Kerstdagen en mijn jongere broer en ik speelden uren met de beeldjes van het stalletje.

 

Kerstdiner

Mijn moeder kookte zich naar de 25ste december toe. Gekookt werd er uit het ‘Margriet Kookboek’, waarvan de rode linnen kaft op een gegeven moment geheel was verdwenen, maar waarvan het binnenwerk – weliswaar wat beduimeld – nog járen dienstdeed. Met Kerst aten wij gerechten, die wij echt alleen maar met Kerst aten: schelpen met garnalenragout, konijn, kalkoen. En de dessertklassieker, voorzien van rood lint: Charlotte Russe. Mijn moeder besteedde veel aandacht aan het kerstdiner. Dat niet alleen goed moest smaken, maar dat er met een feestelijk gedekte tafel, ook fonkelend moest uitzien. Het kerstdiner – en kerstontbijt – waren belangrijke momenten in de dagen, waarin wij toch vooral de geboorte vierden van het Kindje Jezus, dat met uitgestrekte armpjes in z’n kribbe lag.

De hedonistische ‘feestmaand’-gangers stappen van de pepernoten en chocoladeletters zó over op de banketstaven en ‘feest’-stollen.

Hedonisme

Inmiddels zijn we decennia verder en is er paniek in het land. Het nieuws gaat, dat woedende boeren van de Farmers Defence Force maar liefst 40 supermarktdistributiecentra dreigen te blokkeren. En of dat nou doorgaat of niet, het idee alleen al is gékmakend: we hebben met Kerst niets te eten! Een niet te overziene ramp, want anno 2019 is Kerst meer dan ooit het Feest van het Grote Eten geworden. Een christelijke variant van het Suikerfeest. Alleen hebben onze islamitische medeburgers zich daarvoor nog aan een vastenperiode gehouden. De hedonistische ‘feestmaand’-gangers stappen van de pepernoten en chocoladeletters zó over op de banketstaven en ‘feest’-stollen. Om het schrans- en slempgebeuren aan het eind van het jaar vet af te toppen met oliebollen en appelflappen. Vanwege de kerstgedachte doen we dat in ieder geval nog wel samen.

 

Samen

Het Blad bij NRC meldde het ons deze maand op de cover: ‘Feest is: samen eten’. Dát is het dus. In een zich sterk individualiserende wereld, waarin fast food, kant-en-klaarmaaltijden en maaltijdsalades het dagelijkse menu bepalen en waar alleen de magnetron nog voor de warmte zorgt, tezamen met het beeldscherm van waarachter het bordje (of bakje) eten – gehaast en steeds vaker in eenzaamheid – wordt verorberd, is samen eten hét feestmoment van het jaar geworden. Was het dagelijks samen om zes uur aan tafel vroeger burgerlijk vanzelfsprekend, nu wordt het steeds meer een uitzondering. Het één keer per jaar samen aan tafel is in onze Westerse wereld de essentie van het Kerstfeest geworden. Eten en drinken dus, met de Allerhande als nieuwe Bijbel. NRC Handelsblad vond het twee weken geleden zelfs nodig om twee pagina’s te besteden aan de evolutie die het blad, dat voor een groot deel bepaalt, wat wij in Nederland met de Kerst op tafel zetten, sinds 2000 heeft doorgemaakt. Dat er in 2001 en 2003 een kerstbal op de cover stond, is een uitzondering. Al jarenlang worden de covers gedomineerd door een uitbundige taart. Symbool van zinnelijke begeerte in tijden, waarin we met happen zoet de leegte proberen weg te eten. Zalig Kerstfeest!

 

Charles Borremans

Laatste reacties

ISMI

van shoppers kopers maken

Nieuwsbrief

  • Mis niets! Schrijf je nu in voor de gratis nieuwsbrief.
  • Inschrijven

Word abonnee en ontvang:

  • ✔ 22 keer per jaar MarketingTribune Magazine
  • ✔ Korting tot wel €100,- op events
  • ✔ Gratis tablet versie

Partners:

Brand Builders
ChannelUp
Young Perfect

  • MarketingTribune.nl/food-en-retail is het toonaangevende informatieplatform voor en over retail in Nederland. Nieuws, meningen, achtergronden, trends op het gebied van detailhandel en e-commerce? Geen professional in retail kan zonder.
  • MarketingTribune: meer over marketing en merken