Ouders verschillen sterk in online afspraken

Uit het onderzoek onder duizend ouders van tieners tussen 13 en 18 jaar blijkt dat 63 procent thuis afspraken heeft gemaakt over telefoongebruik. In ongeveer een derde van deze gezinnen gaat het om duidelijke en vaste regels; bij de rest worden afspraken losser nageleefd.

De meest voorkomende regel is ‘geen telefoon aan tafel’, die in 81 procent van de huishoudens geldt. Andere afspraken hebben betrekking op schermgebruik voor het slapen (31 procent), het meenemen van de telefoon naar de slaapkamer (27 procent), het gebruik van specifieke apps (25 procent), met wie contact mag worden gehouden (23 procent) en het maximaal aantal uren schermtijd per dag (21 procent).

Naast afspraken zegt 86 procent van de ouders met hun tiener te praten over wat er online gebeurt. Dat doen zij vooral om hun kind te leren wat verstandig is (64 procent) en om kritisch nadenken over online content te stimuleren (60 procent). De diepgang van die gesprekken verschilt echter aanzienlijk. Zo gaat 38 procent van de ouders hier regelmatig uitgebreid voor zitten, terwijl bijna de helft (48 procent) het gesprek oppervlakkig houdt.

Daarnaast checkt 41 procent van de ouders af en toe hoe het online met hun tiener gaat. Een opvallend resultaat is dat 58 procent van de ouders aangeeft deze gesprekken niet altijd nodig te vinden, omdat zij voldoende vertrouwen hebben in hun tiener. In 15 procent van de gevallen wil de tiener zelf het gesprek hierover liever niet aangaan.

Volgens Cees van Koppen, EMEA Safety Policy Lead bij Snapchat, onderstreept Safer Internet Day het belang van gezamenlijke verantwoordelijkheid. ‘Het is cruciaal dat ouders en tieners samen in gesprek blijven over online veiligheid. Daarom ondersteunen we ouders niet alleen met technische tools, maar ook met handvatten om betekenisvolle gesprekken te voeren.’

Snapchat betrekt jongeren daarnaast actief via een Europese raad voor digitaal welzijn, waarin tieners meedenken over een positieve online ervaring. Uit die gesprekken blijkt dat zij vooral behoefte hebben aan vertrouwen en oprechte interesse van ouders, in plaats van controle. Dat vertrouwen vergroot volgens hen de bereidheid om ervaringen te delen en sneller hulp te zoeken wanneer dat nodig is.