De eerste Ster-reclame

Televisiereclame was tot in de jaren zestig allesbehalve vanzelfsprekend. Toen minister Maarten Vrolijk in 1965 de Stichting tot Uitzending van Reclame (SUR) instelde, stuitte dat op felle weerstand. Consumentenorganisaties, omroepen en kranten vreesden verstoring van programma’s en verlies van advertentie-inkomsten. De discussie liep zo hoog op dat het bijdroeg aan de val van het kabinet-Marijnen. De SUR werd in 1966 omgedoopt tot Ster (Stichting Etherreclame) en pas in 1967 wist minister Marga Klompé de nieuwe Omroepwet door de Kamer te loodsen. Reclame kwam onder streng toezicht te staan en kranten kregen een compensatieregeling voor misgelopen omzet.

Pionierswerk

Op 2 januari 1967 om 18:55 uur op Nederland 1 ging het eerste Ster-blok de lucht in, met ironisch genoeg een reclame van de kranten zelf. In datzelfde blok volgden merken als Gero (bestek), Kwatta chocolade (met de Nederlandse zanger Ramses Shaffy), spellenfabrikant Jumbo, Zenith (horloge, let op de echte bontjas) en Syntraciet (kolen). De commercials waren pionierswerk: eenvoudig, letterlijk en vaak gemaakt door reclamemakers zonder ervaring met televisie. De regels waren streng. Geen misleiding, geen seksualiteit, geen kinderen die hun ouders overtuigen en niets dat in strijd was met ‘goede smaak en fatsoen’. De eerste Ster-reclames waren, zoals een maker het later noemde, ‘zo puriteins als de pip’. Wat begon als een omstreden experiment groeide uit tot een vaste pijler onder het Nederlandse reclamemodel.

Zie hier het eerste reclameblok