Slachtofferhulp Nederland vraagt aandacht voor onzichtbare slachtoffers

Waar na een heftige gebeurtenis vaak de aandacht uitgaat naar de daders en directe slachtoffers, blijven veel slachtoffers buiten beeld. De campagne wil deze 'onzichtbare' slachtoffers zichtbaar maken.

Uit onderzoek van I&O research in opdracht van Slachtofferhulp Nederland blijkt dat veel jongeren geen hulp zoeken nadat ze een ingrijpende gebeurtenis hebben meegemaakt. Zo’n 70% van de ondervraagde jonge slachtoffers doet geen melding bij de politie of andere hulpinstanties. Ook als anderen het voorval melden, of de politie een voorval zelf ontdekt blijven slachtoffers nog in 57% van de gevallen buiten beeld. En dus onzichtbaar voor hulp.

Slachtoffers die niet in beeld zijn, hebben vaak te maken gehad met online fraude en seksuele misdrijven. Bij jongeren gaat het vaker om geweld, bedreiging en mishandeling. In de campagne roept de organisatie daarom onzichtbare slachtoffers op om hulp te zoeken. Op social en de website delen slachtoffers hun ervaringen wat hulp voor hen heeft betekent.

Rosa Jansen, bestuursvoorzitter van Slachtofferhulp Nederland: ‘Je ziet in het onderzoek dat jongeren vaak denken dat melden niets helpt. Toch is het belangrijk om te melden, bij de politie of bij een hulpinstantie. Want je ziet dat de meeste mensen wel degelijk last ondervinden van een ingrijpende gebeurtenis. En dan kan Slachtofferhulp emotioneel, praktisch en eventueel juridisch ondersteunen.’

De campagne is ontwikkeld door N=%. Anne Stokvis (creatief directeur van het bureau): ‘Bij het woord slachtoffer wordt vaak gedacht aan iemand die iets zelf heeft meegemaakt. Maar ook als getuige van een ingrijpend incident kan je wel degelijk geraakt worden. Dat maakt deze campagne invoelbaar. Voor de hoofdboodschap zijn we in gesprek gegaan met mensen die zichzelf lange tijd niet als slachtoffer zagen. Die verhalen waren het startpunt voor het idee van onze creatieven Mike en Tim. Want waar bij geweldsmisdrijven vaak op zoek wordt gegaan naar daders, zou de maatschappelijke focus vaker op de onzichtbare slachtoffers moeten liggen.’