Hoe Twitter mijn krant vermoordt

Uit liefde voor het vak – of wellicht uit beroepsderformatie – ben ik als journalist toch nog lang een lezer van papieren kranten gebleven. Het heeft immers iets rustgevends, al bedoelen mensen die dat zeggen wellicht vooral dat ze kranten lezen nostalgisch vinden. Een tablet leest toch minder makkelijk, al wordt dat ongemak ruimschoots gecompenseerd door de veelvoud aan content die je op dat attribuut tot je beschikking hebt.

De krant gaat dus de deur uit, maar dat wil niet zeggen dat ik in toenemende mate ben gaan twitteren. In tegendeel: elk jaar plaats ik juist minder tweets. Toch is Twitter een ideaal snackmoment voor nieuws en vrijblijvender informatie. Net als Facebook. ‘Mijn’ krant (ik mag het nu nog even zeggen) Het Parool is online verre van ‘social’. Tuurlijk, de krant twittert. Maar waarom ogen Nederlandse krantensites nog altijd zo gedateerd?

The Guardian en New York Times snappen het, terwijl in eigen land NRC het online heel redelijk doet. De meeste kranten zijn echter nog vooral platte doorvertalingen van print, alles behalve interactief. Prima, dan interacteer ik wel zélf mijn nieuwsaanbod bij elkaar. Mede mogelijk gemaakt door Twitter. Al acht jaar lang.

Overigens betogen Jo Bardoel en Huub Wijfjes in hun deze week gepresenteerde boek 'Journalistieke cultuur in Nederland' eveneens dat social media een bedreiging zijn voor de journalistiek, maar hun argumentatie is een andere: het functioneren van sociale media heeft invloed op de keuzes die mediabedrijven maken, en daarmee op hun onafhankelijkheid. Hoe dan ook: op allerlei manieren lijdt de journalistiek onder Twitter en consorten. Daar is geen ontkomen aan. If you can't beat them, join them!

Jeroen Mirck is platformmanager Media van MarketingTribune.