Iedere week is er wel iemand die mij vraagt waarom ik me als blanke man nou zo druk maak om het diversiteit thema. Even afgezien van het feit dat ik mijzelf wit noem en niet blank, ligt het antwoord in de vraag. Daarnaast is diversiteit geen thema. Het is een noodzaak. Het zou zo gewoon moeten zijn. Waarom?

In 2001 kwam hij vanuit Zweden naar Amsterdam. 1 meter 93 lang. 93 kilo zwaar. Snel als Carl Lewis en wendbaar als een ballerina. Zlatan was zijn naam. Voetballer zijn beroep.

Overal lees ik hetzelfde: Big Data, SSP, DSP, DMP, SEA, SEO, RTB en zoveel meer verwarrende drieletter afkortingen dat het je door de bomen bijna het bos niet meer doet zien. Je kan geen site openen, vakblad open slaan of er staat wel groots: Technologie leidend in marketing.

Aan het ontbijt, op een terras, op een mooie donderdagmorgen zit ik - en daar betrap ik mezelf wel vaker op - ongenuanceerd te oreren over het mediavak. De mensen. De bewegingen. De meningen en vooral het gebrek aan meningen en opinie.