[column] Het loont om stikjaloers te zijn

De hele godganse week zat ik daar de godganse dag in de filmzaal, hooguit onderbroken door een godganse middag tussen alle print en outdoor.

Anderen kwamen bruin verbrand terug uit Cannes, ik alleen maar stikjaloers. Nee, geen jalousie de métier, maar gezonde jaloezie. Een mix van respect, bewondering en verbazing.

Omdat je weet hoe verdomd moeilijk het al is om reclame maken die mensen laat opkijken van wat ze aan het doen zijn in hun leven.

Laat staan reclame die dus ook nog eens zo bijzonder is dat zelfs serieuze vakgenoten er een duim voor over hebben in de vorm van applaus.

'Dat daar, op een dag wil ik dat ook maken. Liefst nog beter'. Dat gevoel, dat is wat gezonde jaloezie teweeg brengt. Dat moet je in jezelf mee dragen.

Een poosje terug postte copywriter Martijn Horvath een comment onder een van mijn schrijfsels. Hij vond mijn pen jaloersmakend.

Martijn, voor wie hem niet kent, is de man die met zijn eigen pen schreef: Leuker kunnen we 't niet maken, wel makkelijker.

Hallo.

Daar was ik in die tijd dus toevallig weer stikjaloers op. Ik ben geen tearjerker, maar ik wil wel bekennen dat zijn reactie me iets deed. It made my day.

Ik bedoel maar te zeggen. Zorg dat je stikjaloers blijft op werk dat nog beter is dan jij zelf maakt en op mensen die nog beter zijn dan jij bent.

Kijk ernaar, leer ervan en zie dat je even jaloersmakend wordt. Dat is goed voor jezelf, dat is goed voor je bureau, goed voor alle klanten en goed voor het vak.

Er is een tijd geweest dat iedereen buiten de reclame stikjaloers was op iedereen binnen de reclame. Vanwege die fantastische reclame van ons.

Het wordt tijd dat we iedereen van nu weer minstens zo jaloers gaan maken als toen.

Peter van der Wijk
corporate remote copywriter