De laagste prijs

Van nog maar een handjevol producten zien we de waarde, de neck tie producten. Producten waarmee je je kan onderscheiden, producten die je een imago geven. Steeds minder zijn het er, want we komen er ook achter dat het steeds minder werkt. Daarbij: waarde went. En daarmee, zoals Lucebert zo mooi wist te zeggen, wordt alles van waarde weerloos. En wordt van de meeste dingen de prijs het belangrijkste.

Tegelijkertijd kunnen we iets anders constateren. De mogelijkheid om dingen tegen de laagste prijs aan te bieden raken uitgeput, er komt altijd wel iemand die er in slaagt nog lager te prijzen. Ze kunnen slechts bereikt worden door lager in de keten nog scherper in te kopen, personeel onder te betalen, te sjoemelen met arbeidsvoorwaarden of het te regelen via merkwaardige kruissubsidies. En natuurlijk is er nog de verlaging van kwaliteit in het algemeen.

De verarming speelt deze trend natuurlijk in de kaart. Als je al je vaste kosten hebt gehad, huisvesting, zorg, vervoer en dergelijke, wil je wel een volle tas voor een paar euro. Toch het gevoel dat je nog mee doet, dat je je op een op andere manier aan het verwennen bent. En dat verwennen nemen we met een korreltje zout: 'Goh het ziet er nog best uit voor die ene euro', of  'Het smaakt helemaal niet zo slecht voor die 30 cent.'

Ik zie niet hoe deze trend te keren valt en ik denk dat de brand ook zal uitslaan naar andere gebieden: auto-industrie, farmacie en vermoedelijk ontspanning. De Belgische politicoloog Holslag spreekt over een afnemende waardigheid, die we met de aankoop van goedkope spullen over ons afroepen. Maar ik vind dat te stellig. Net zo zeer te stellig als dat de aanschaf van duurdere producten ons waardigheid zouden geven.

Ik denk eerder dat we aan de vooravond staan van het heroriënteren op ons eigen consumptiebeleid. We gaan beter bekijken wat we nodig hebben, welke echte kwaliteit producten moeten hebben (en niet de reclame-kwaliteit) en welke prijs dan redelijk is om daar voor te betalen.

En dat is toch best een bemoedigende kerstgedachte. Fijne feestdagen gewenst.

Jan Peter van Doorn