[column] Scheef

‘Dit zijn zulke gepolariseerde Spelen, ik denk dat China ze zo snel mogelijk achter de rug wil hebben’, zegt sportjournalist Mark Dreyer in het FD. Ook voor buitenlandse sponsors zijn deze Spelen volgens Dreyer een dilemma. Ze voelen de druk van de internationale opinie om een standpunt in te nemen over China’s behandeling van de Oeigoeren, maar als ze dat doen, riskeren ze verlies op de Chinese markt. Bekende sponsors van sportevents als Coca-Cola, Airbnb, Intel, Procter & Gamble en Visa hebben besloten zich ‘stil’ te houden in aanloop naar de Spelen. Niemand wil zijn financiële positie verkwanselen.

Hoewel in vroeger tijden ook wel eens werd gedemonstreerd tegen de politieke situatie in dubieuze gastlanden - zoals in 1978 Bloed aan de paal tegen het WK Voetbal in Argentinië van Neerlands Hoop - is het klimaat anno 2022 veel gecompliceerder. Waar we vroeger makkelijker over de politieke hindernis heen leken te springen, staan China en Qatar nu volop in the spotlights. Alle media leggen deze landen onverbiddelijk op de pijnbank en wordt beschamend duidelijk welke missstanden zich allemaal voordoen. Als sponsor en adverteerder sta je al snel in je hemd.

China is wellicht meer een grijs gebied; de interne politiek is voor hen nu eenmaal geen kwestie waar de internationale gemeenschap over mag oordelen. Qatar ligt veel gevoeliger, maar ook concreter. De FIFA heeft hier explicieter dan ooit geld boven politieke of menselijke mores gesteld.

Maar hoe je het ook wendt of keert: daar waar bedrijven en merken vandaag de dag hun mond vol hebben over inclusie, diversiteit, purpose en het streven naar een betere en rechtvaardige wereld geeft het eigenlijk geen pas meer om in laakbare politieke landen je ‘gezicht’ te laten zien.

Dit is het editorial uit MarketingTribune 02, 2022.