[column] Coronaplezier

Een leven dat is gedecimeerd tot thuiswerken, veel zoomen, een eindje hardlopen en een gang naar de super of een andere winkel, maar de super is toch onze eerste levensvoorwaarde. Als we al naar de winkel durven, dan gaan we voortaan gewapend met een mondkapje en handschoentjes naar binnen. Ik ben onder immense (maatschappelijke) druk uiteindelijk toch maar gezwicht en nu sluip ik ook als een mislukte bankrover, intens bespied door andere klanten, langs de schappen.

Uiteraard kan ik veel makkelijker en simpeler boodschappen online bestellen, maar de wachttijden zijn enorm. Soms kom je eerst nog godbetert op een wachtlijst! Moet niet gekker worden. Wachten totdat je boodschappen mag doen. Het lijkt wel oorlog. Picnic heeft een zogenoemde wachtverzachter ingevoerd. Krijg je cadeautjes die je, als je eenmaal bent toegelaten als klant (!), in je mandje van je eerste bestelling kunt deponeren. Best aardig en alle ludieke acties helpen, maar in feite is het een brevet van onvermogen.

Online shoppen is prima, we doen het steeds meer, ik ook, maar mensen willen er ook wel eens uit. Het bezoek aan de super of een stenen winkel is een risico, maar veel mensen - en ook ik - nemen dat toch bewust. Het is even een onderbreking van een grijs en een in toenemende mate prikkelloos bestaan. En daarin zie ik ook steeds meer een kans of een uitdaging voor de marketeer, want het virus blijft voorlopig nog even.

De boodschap van de retail ligt nu bijna uitsluitend op veiligheid, bescherming tegen het virus, afstand houden, ontsmet je handen, kortom, zakelijk en directief. Natuurlijk is dat goed en belangrijk en nodig, maar het is ook weinig inspirerende communicatie. Waarom denken marketeers in de food en retail niet na over hoe ze ondanks corona de klanten weer iets meer plezier kunnen geven? Waarom is er geen anti-beweging, zonder de veiligheid uit het oog te verliezen? Waarom doen we alsof we de loopgraven ingaan als we boodschappen doen? Het is lastig, toegegeven, maar juist omdat corona voorlopig nog niet van wijken weet, zal winkelplezier een belangrijke marketingtool blijken te zijn.

Dit is het editorial uit MarketingTribune 18, 2020.