[column] Explosieve groei in genoeg

Een ambitieus traject, geef ik toe, maar de eerste resultaten zijn veelbelovend. Twee vuilniszakken naar de kringloop, drie dozen naar de kinderen en een pastamachine waarvan niemand meer wist dat we hem hadden, zijn inmiddels succesvol uit de organisatie gestroomd.

Disruptief verdienmodel

De leegte in huis is in één kwartaal met 34% gegroeid. Als deze trend doorzet, verwacht ik eind 2027 marktleider te zijn in bezit dat ik niet bezit. Ook financieel liggen er enorme kansen. Mijn winst kan namelijk spectaculair omhoog door minder te kopen. Dat inzicht kwam hard binnen. Jarenlang dacht ik dat je voor meer financiële ruimte meer moest verdienen. Dat blijkt een verouderd businessmodel. Je kunt ook gewoon minder uitgeven. € 1.000,- niet uitgegeven, blijkt onderaan de streep verrassend veel overeenkomsten te vertonen met € 1.000,- overhouden. Mijn CFO noemt dit reverse revenue growth, ik noem het inmiddels een disruptief verdienmodel.

Dramatische expansie

Ook mijn agenda bevindt zich in een fase van dramatische expansie. Het aantal lege plekken groeit sneller dan ooit. Vergaderingen zonder duidelijke aanleiding zijn geschrapt, koffieafspraken met mensen die ‘even willen sparren’ gaan voortaan door een streng selectieproces en elk verzoek om ‘een halfuurtje in te schieten’ wordt behandeld alsof iemand vraagt of hij tijdelijk mijn woonkamer mag gebruiken voor opslag.

73% meer vrije tijd

Het resultaat? Mijn vrije tijd is met 73% gestegen. We verwachten volgend kwartaal de grens van één volledig lege middag te doorbreken. Analisten spreken van een doorbraak. Ook op LinkedIn zet de groei stevig door. Ik ben begonnen minder te posten. Dat klinkt contrair, maar de engagement met mijn eigen leven is sindsdien explosief gestegen. Ik kijk vaker uit het raam. Loop soms ergens heen zonder podcast. Heb zelfs een boek gelezen zonder daar achteraf vijf leiderschapslessen uit te destilleren.

Gesprek zonder foto

Een opmerkelijke ontwikkeling en nog zorgwekkender: ik heb laatst een goed gesprek gehad waarvan geen foto is gemaakt. Geen post. Geen hashtag. Geen key takeaway. Het gesprek heeft dus, voor zover de markt kan vaststellen, nooit plaatsgevonden.

Radicaal nieuw concept: goed genoeg

Ook mijn persoonlijke ontwikkeling schaalt inmiddels hard. Ik probeer minder aan mezelf te werken. Dat levert onverwacht veel tijd op. Jarenlang was ik een permanent transformatieproject. Beter slapen. Meer bewegen. Anders eten. Effectiever werken. Meer focus. Meer loslaten. Vroeger opstaan. Kouder douchen. Dankbaarder zijn. Comfortzone verlaten. Comfortzone weer terugvinden. Ik was tegelijkertijd product, producent en reorganisatie. Nu experimenteer ik met een radicaal nieuw concept: goed genoeg. De eerste resultaten zijn spectaculair. Mijn tekortkomingen zijn niet verdwenen, maar de behoefte ze allemaal te optimaliseren is met bijna 60% afgenomen. Een efficiencywinst die McKinsey waarschijnlijk nooit had durven voorspellen. Misschien ligt daar wel de grootste groeimarkt van de komende jaren: genoeg. Genoeg omzet. Genoeg klanten. Genoeg spullen. Genoeg carrière. Genoeg aandacht. Genoeg.

Congres met als thema: We did it, this is fine

Alleen levert dat voor marketeers een positioneringsprobleem op. ‘Genoeg’ klinkt niet sexy. Er zit geen hockey stick in. Geen moonshot. Geen BHAG. Geen exponentiële curve richting de rechterbovenhoek. Je kunt moeilijk een congres organiseren met als thema: We did it. This is fine. Niemand koopt een VIP-ticket voor een masterclass How to stay roughly where you are. En probeer maar eens een investeerder enthousiast te krijgen met: ‘Onze ambitie voor de komende vijf jaar? Ongeveer dezelfde omvang, tevreden klanten, aardige collega’s en op vrijdag op tijd naar huis.’ Er valt een stilte. ‘Maar wat is jullie exit?’ ‘Om half zes.’

Taalkundig dilemma

Wellicht is dat precies waarom we groei zo hard nodig hebben. Niet altijd economisch, maar taalkundig We hebben geleerd dat iets pas betekenis krijgt als het méér wordt. Groter. Sneller. Bekender. Rijker. Drukker. Succesvoller. Stilstaan noemen we achteruitgang. Genoeg noemen we gebrek aan ambitie. Matiging noemen we krimp. Terwijl een boom die zijn volwassen hoogte bereikt niet denkt: shit, targets gemist. Gewoon de groeitaal behouden.

Minder bezit? Explosieve ruimtegroei!

Dan noemen we minder bezit voortaan explosieve ruimtegroei. Minder werken wordt radicale vrijetijdsexpansie. Niet kopen heet koopkrachtoptimalisatie. Een kleine onderneming die klein wil blijven noemen we structureel schaalresistent. Een vrije middag wordt onbenut strategisch potentieel. En tevreden zijn met wat je hebt? Maximale rendementsoptimalisatie op bestaand geluk.

Voilà!

Nu begint het ergens op te lijken. Als we genoeg maar agressief genoeg formuleren, kunnen we misschien eindelijk stoppen met groeien. En dat zou weleens een gigantische groeimarkt kunnen worden. Oké, genoeg nu met deze column…

Headerfoto: Skyler Ewing | Unsplash