Jan Rijkenberg (BSUR): 'VIA smaakt als groentesoep uit een pakje'

Wij publiceerden gisteren een blog van Paul Alberts, directeur van bureau BrandBase, over bovenstaande kwestie. Alberts is mordicus tegen de fusie, omdat volgens hem daarmee VEA helemaal geen vuist meer kan maken tegen de invloed van de tech reuzen. Niet alleen Rijkenberg, ook de bureaus Dawn, Chunk, Joe Public, Alfred en ZUID onderschrijven de visie van Alberts.

Mag ik heel eerlijk zijn? Ik had van de IAB nog niet eens gehoord!

Voor Rijkenberg is er nog een belangrijke reden om tegen de fusie te stemmen. ‘Er is voor de VEA de laatste jaren al veel verloren gegaan. Van een club met veel invloed en een aanzienlijk budget is er al jaren niet veel meer over. Mag ik heel eerlijk zijn? Ik had van de IAB nog niet eens gehoord! Zal wel aan mij liggen, maar heb me er toen wel in verdiept. Een kennisclub die adverteerders, media en bureaus als leden heeft. Hadden we dat ook al niet bij de GvR? En is er ook niet de SRM, het Swocc, de IAA et cetera, waar ook een ieder zich verder in vak-ontwikkeling kan en mag verdiepen? Moesten die niet veel beter iets samen doen?’

Ik meen dat er een groeiende donkere maatschappelijke ontwikkeling ontstaat als gevolg van het slaafs meelopen met de mooie beloftes van ‘big tech’

Rijkenberg is nadrukkelijk vóór kennis delen en hij heeft zich als actief VEA lid (inclusief aantal jaren bestuur) daar jaren voor ingespannen. ‘Maar dan wilde ik juist ons vak, onze mensen die daarin werken, helpen verder te komen. Om die door de buitenwacht te laag gepercipieerde ‘value’, de gave om topcommunicatie strategisch advies en creatief werk te leveren, uniek te houden voor onze branche. Dat vak, dat naast alle ge-analyseer, juist ook die ongrijpbare en mooie kant van inventiviteit en creativiteit nu nog als belangrijkste, enige verkoopbare product te bieden heeft. Dat is geen commodity!’

De haast van deze voorgenomen fusie heeft Rijkenberg als onplezierig ervaren.

Als we dan al zo zwak zijn, en er moet overwogen worden samen met andere partijen op te trekken, was het dan niet ook zinvol geweest om samengaan met bijvoorbeeld de ADCN en/of de BnO zeer serieus te onderzoeken?, zo vraagt hij zich af. ‘En die opties aan de leden voor te leggen? Dat is niet gebeurd en daar had ik een waardevoller toekomst in gezien. Ik gebruikte voor de VIA de metafoor van dat pakje Royco groentesoep: "met 16 groenten!". Gepureerd op je bord, geen ingrediënt en niets eigens van de onderdelen meer terug te vinden.’