[column] Wat jou raakt, raakt een ander ook

Gradaties daargelaten is dat wel zo'n beetje de basis. Waar het allemaal vandaan komt, buik, hart, eigenlijk weten we er niks van. We vatten het voor het gemak samen als gevoel.

Wat we weten, is dat het er is. Als vak hebben we zelfs aardig uitgedokterd wat een bepaald gevoel zou kunnen triggeren.

Wetenschap, onderzoek, we zitten niet stil.

Maar ratio kan ons niet kan vertellen of een idee goed is of niet. En hoe dit gaat binnenkomen bij mensen. En hoe ze erop zullen reageren.

Je kunt er je hele briefing, alle marktonderzoeken, doelgroep profielen en psychologische paneldiscussies als criteria op los laten - maar zo werkt het niet.

Het is de primaire emotie die jou vertelt wat hier voor je ligt. Een idee dat het gaat halen of een idee dat 'het' niet is. Je voelt het of je voelt het niet.

Je voelt iets bij een bepaald beeld, zinnetje, gedachte en kleur. Je weet misschien niet precies wat, maar je voelt iets. Daar ben je mens voor.

Verberg het niet.

Boardrooms vol mensen die expres niet reageren op de visueel gemaakte ideeën, ik heb ze veel meegemaakt en daar zakte mijn broek van af.

Net doen alsof je geen mens bent, hoe onnatuurlijk is dat. Bovendien nogal onbeschoft, zeg ik er even op persoonlijke titel bij.

Marcom is mensenwerk. We kunnen wel gewichtig doen met rationele argumenten om campagnes te bouwen. Maar waar mensen werken om andere mensen een boodschap te sturen, is emotie de baas.

In de wereld van alle mensen zijn we gewoon zoals alle mensen, maar toevallig uitgerust met de skills om te weten hoe je ze moet raken.

Gevoel bedriegt niet in dit vak. Blijf dus mens eerst en mens erna.

Peter van der Wijk
remote corporate copywriter