[column] Denk nooit dat je kunt schrijven

Dat komt omdat we geen tijd hebben om gewoon te praten.

We moeten praten als iemand die bij de tramhalte een niets vermoedende burger probeert te interesseren voor wat dan ook.

Nieuwe luiers? Andere auto? Sneller internet? Interessante belegging? Duurzame cruise naar Antarctica? Slim leasecontract? 

Het moet snel, het moet to the point, het moet overtuigend. Altijd, overal, in welk medium ook. Iemand niet gepakt, kans voorbij, budget verspild.

Schrijvers mogen uitweiden, copywriters moeten indikken.

Dat is een fundamenteel andere craft. Onze zinnen kunnen niet die van een schrijver zijn, elegant literair om 'ns eventjes een beeld te scheppen.

Die luxe hebben we niet. Het is elke zin erop of eronder. Overleven van woord tot woord. Geef ze 1 moeilijk woord om over te struikelen: ze doen het prompt.

De spanningsboog van tegenwoordig is nog korter dan een Cobra lontje met Oud & Nieuw. Je krijgt de aandacht geen seconde cadeau.

Dat schrijvers hun Boekenbal hebben en wij iets soortgelijks met Lampen, daar houdt de gelijkenis tussen schrijvers en copywriters wel op.

Is dat erg? Goed, dat ik niet zo'n schrijver geworden ben als een Ilja Leonard Pfeijffer is jammer.

Maar hey, gewoon een Peter van der Wijk, ik kan er wel mee leven.

Peter van der Wijk
corporate remote copywriter