[column] Click en Collect

Wat kunnen we nu nog verzinnen, jongens, klinkt het in het Torentje. Iemand nog een ideetje? Ja, laten we dat doen! Click & Collect! Het lijkt een briljante vondst, het heeft zelfs een dynamische klank, maar het is natuurlijk een belediging van hier tot Tokio. Bovendien bestaat het al, namelijk gewoon online spullen bestellen, met dit verschil dat het bedrijf je een ritje naar de winkel bespaart omdat ze het zelf komen brengen…

Na de eerste lockdown riep een deel van de natie dat de toenemende ‘huidhonger’ zo ongeveer gelijk stond aan het gemis van de kalkoen bij de kerstdis of, in geval van Nederland, geen rollade of een gourmetstel dat het moet stellen zonder de jaarlijkse vleesbonanza. Dat we elkaar al ruim een jaar niet meer mogen aanraken, is soms maar moeilijk te verteren. Click & Collect doet er eigenlijk nog een schepje bovenop. Een ijskoude, afstandelijke en zakelijke deal. Hup, klik aan wat je nodig hebt, pak die tas en wegwezen. Wilt u even de winkel in? Nee, helaas hier stopt het spergebied.

Retail is een branche die drijft op interactief klantcontact, waar een warme klantbegroeting - oprecht gemeend of niet - tot het standaardpakket van competenties behoort en waar eigenaars de klant 24 uur per dag op een voetstuk plaatsen. Click & Collect is een besmuikt en ordinair afhaalluikje van de plaatselijke cokedealer, de bezoedeling van de retail, de risee van wat ooit een klantenparadijs was. Corona tot daar aan toe, plus blijkbaar alle noodzakelijke maatregelen, maar hier kun je je als regering alleen maar diep voor schamen. Mijnheer Rutte, waar is de creativiteit?

Ik zie maar één voordeel van Click & Collect: dat het retailers gegund wordt een kort spaarzaam moment met hun trouwe klant contact te hebben. Heel kort, hoor, want voor je het weet staat een boa of agent al een bekeuring uit te schrijven, want die hebben dit concept al langer in de vingers: click en collect…

Dit is het editorial uit MarketingTribune 04, 2021.