[column] De B van Bieb

Ik ben erg van de ‘Plaats’, van beleving en reuring. Ik heb me tijdens de pandemie online blauw besteld aan goedbedoelde meuk - het tafelvoetbalspel staat nog steeds in de verpakking - en ook wel handige spulletjes, zoals een stalen afvoerplug voor in de wasbak, maar ik ga toch ook graag zelf naar een boekwinkel om door een nieuw boek te bladeren, het te ruiken, voelen en te beoordelen.

Over boeken gesproken. Ik was eind januari bij een bijeenkomst van BoekWerk en het CPNB en allemaal verontruste boekenuitgevers. Bovenaan de agenda stond uiteraard de schrikbarende ontlezing in Nederland en dan vooral bij jongeren, want oude mensen kopen nog wel boeken, veel boeken zelfs, maar ja, zij zijn er straks niet meer. Senioren die overigens steeds vaker Engelse in plaats van Nederlandse boeken kopen, tot horreur van alle aanwezigen. But that aside.

‘Hoe bereiken we in Godsnaam de nieuwe lezer’ - lees de jonge mens -, was de cri de coeur van het boekenvak - bijna allemaal hoogopgeleide oudere mensen, geen jongere in de zaal te zien. Natuurlijk volgde een hele reeks aan mogelijke oplossingen: je moet jongeren niet dwingen, treed vooral niet op als de moraalpolitie, je moet het aanbod veranderen, noem een Boekenweekgeschenk geen essay, want vreemd en moeilijk gek woord, geef extra aandacht aan boeken die ze wel leuk vinden, zoals Harry Potter of over voetbal en laat influencers op ze los, want de jeugd doet alles na wat idolen ook doen/lezen.

Het mooiste advies kwam misschien wel van een onorthodoxe bibliothecaris die vindt dat je de jeugd ‘het zelf lekker moet laten uitzoeken.’ Laat jongeren zelf hun smaak ontwikkelen, is haar motto en in een moment van helderziendheid en ogenschijnlijk groot vertrouwen had ze de jeugd de sleutel van de bibliotheek geschonken. ‘Ik zorg voor bier en boeken!’, riep ze nog schalks en ontketend de zaal in. De B van Bieb, het zou zomaar eens de sleutel tot een magnifieke leesrevolutie kunnen zijn...

Dit is het editorial uit MarketingTribune 02, 2023.