[column] Oplaadstress langs de Autobahn

[column] Oplaadstress langs de Autobahn
  • Algemeen
  • 25 feb 2020 @ 08:21
  • 18445 x gelezen
  • Link
  • Jos van den Bergh
    Jos van den Bergh

    zelfstandig marketingadviseur
  • Automotive

Ondanks de grote investeringen in de infrastructuur ontstaat een extra file op weg naar de sneeuw: oplaadfiles. In marketing was de producteigenschap ‘actieradius’ al het hoofdpijndossier van de elektrische auto. Er is dus nog genoeg werk aan de winkel, aldus columnist Jos van den Bergh.

De wintersporters hebben weer een dagje ‘Autobahnen’ achter de rug. Door een combinatie Europese schoolvakanties, begin en einde van een weekje skiën en carnaval was er weer topdrukte in de afgelopen weekenden. Niets nieuws, want zo gaat het al jaren, alleen de Duitse Baustellen schuiven jaarlijks een paar kilometer op. Inmiddels is de A3 van Würzburg naar Nürnberg er steeds beter aan toe, maar de files worden niet korter. Dezelfde flessenhals zit immers nu een stukje verder. Hetzelfde geldt voor de situatie in Oostenrijk en Zwitserland. De tunnels daar zijn simpelweg te smal voor al dat vakantieverkeer. Toch ontstaat er naast het fileleed nu ook een andere vorm van stress. Door het fiscale beleid van de Nederlandse regering en de stortvloed aan Nederlandse elektrische auto’s die dat financieel bevoordelen heeft opgeleverd blijkt er een tekort aan laadcapaciteit tijdens de vakantiepieken naar de sneeuw. Een nieuw fenomeen doet zijn intrede: Tesla stress als het nieuwe fileleed.

Een nieuw fenomeen doet zijn intrede: Tesla stress als het nieuwe fileleed.

Volle laadpleinen

De media rapporteerden het eerder deze maand al. Door de ongekende populariteit en de alleen al dertigduizend exemplaren van de Tesla Model 3 die in 2019 op kenteken gingen gaan heel wat Nederlanders deze krokusperiode voor het eerst met een elektrische auto naar de sneeuw. En ook in Duitsland zelf doet de EV het uitstekend. Naast de nodige Tesla’s zijn het daar vooral Renault Zoe’s, Audi E-trons en E-Golfs die druk leggen op de laadstations. Door de toegenomen actieradius van elektrische auto’s en de sterk verbeterde infrastructuur gaat elektrisch verplaatsen normaal gesproken prima, dat geldt ook voor het fenomeen elektrisch vakantie vieren. Vorige zomer nog kwam ik in Zuid-Italië een Nederlandse Tesla tegen. Geen probleem om zo ver af te zakken zo lang je de route naar de Tesla-laadpunten op je navigatie volgt. Ook in Duitsland vind je bij de bekende Autohofs talrijke Tesla-laadpleinen zodat je auto in een halfuurtje koffie weer even ‘supercharged’ kan bijtanken voor wederom een paar uur Autobahn rasen naar de sneeuw.

De Nederlandse EV-brigade is echter nu zo groot dat er op de piekdagen simpelweg teveel elektrische voertuigen door Duitsland rijden waardoor er relevante wachttijden bij de laadpleinen ontstaan. Slechte PR en niet voorzien in het elektrische automarketing offensief. Bij de file voor de laadpaal wordt ook nog de minimale laadtijd opgeteld met als resultaat onaangename vertragingen voor EV-rijders.

Kampioen laadpalen

We zijn in Nederland daarbij verwend met de elektrische infrastructuur. Halverwege vorig jaar waren er in Nederland 40.000 publieke laadpalen en bijna 1.300 snelladers, een jaar eerder waren er nog ‘slechts’ 32.000 van deze laadpunten. Je kunt dus stellen dat we einde winter 2020 inmiddels de 50.000 oplaadpunten aan het naderen zijn. In de rest van Europa wordt ook volop geïnvesteerd in extra laadpunten, maar nog altijd staat ruwweg 30% van de Europese chargers in ons kleine landje. Je hoeft geen hoogleraar Aardrijkskunde te zijn om te beseffen dat de dichtheid elders in Europa daarom nog altijd minder ideaal is dan in ons eigen land. Een minder grote dichtheid die ook direct laat zien dat de mediahype over de elektrische vakantiestress hout snijdt. Veel Europese landen hebben simpelweg een inhaalslag te maken en dat levert extra wachttijden tijdens de piekmomenten op.

Tesla zet stappen

Grootverkoper Tesla doet er zelf ook alles aan de Europese infrastructuur naar een hoger plan te tillen. Neemt dat ook consequent mee in zijn eigen PR-beleid. Zo schroefde het vorig jaar de laadsnelheid van de superchargers op naar 150kW. Welkome tijdwinst voor wie op doorreis bij de Duitse Autohof staat. Het kopje koffie kan iets sneller naar binnen gegoten worden. Het goede nieuws is dat het Amerikaanse automerk in het thuisland al punten met 250 kW heeft, nog snellere laders die nu ook de oversteek naar Europa maken. Het ‘supercharge-plein’ in Londen had recent de primeur.

Sinds december 2019, het moment dat Londen open ging, heeft Tesla nu meer dan 500 Supercharger-stations in Europa operationeel. Het vijfhonderdste station met de 250kW laadinfrastructuur, de V3 lader in vaktermen, is de eerste van een nieuwe reeks die vanaf nu verder door Europa worden geïnstalleerd. Waar de eerdere laders de 150 kW (V2) laders zijn, komen er dus nu in hoog tempo extra snelle V3-laders bij. Dit jaar wordt zo het aantal laadstations niet alleen in Nederland maar ook elders in Europa al fors uitgebreid. Populaire vakantielanden krijgen er per land tientallen locaties bij en ook Oost-Europa wordt in rap tempo aangesloten. Daarnaast kun je in de loop van het jaar ook elektrisch Tesla rijden op eilanden als Mallorca, Corsica en Sardinië. Erg handig voor als je tijdens de volgende vakantie de veerboot af komt rijden… Tesla investeert, kortom, in veel infrastructuur.

En het capaciteitsissue staat nog los van de discussie hoe groen de stroom van al die ‘schone’ laadstations nu eigenlijk is. Niet overal is de stroom van deze ‘groene’ auto’s immers zo milieuvriendelijk als elektrisch rijden in eerste instantie doet vermoeden.

Rijden we wel echt groen?

Is dit dan het einde van nummertjes trekken bij de laadstations? De druk op de infrastructuur blijft ondanks de inspanningen helaas nog wel even bestaan, want de groei van EV-registraties in Europa gaat sneller dan het aanleggen van nieuwe laadpleinen. Niet alleen Tesla, maar ook de overheden hebben moeite om de elektrische infrastructuur tussen al het verkoopgeweld van elektrische auto’s op koers te houden. En het capaciteitsissue staat nog los van de discussie hoe groen de stroom van al die ‘schone’ laadstations nu eigenlijk is. Niet overal is de stroom van deze ‘groene’ auto’s immers zo milieuvriendelijk als elektrisch rijden in eerste instantie doet vermoeden. Frankrijk zit met zijn kernenergie aan de uitstootgunstige kant, en ja, er zijn talrijke andere redenen te bedenken waarom die keuze voor nucleaire energie discutabel is, feit blijft dat de impact van de Franse elektriciteitsproductie om die reden wel lager ligt dan bijvoorbeeld in Duitsland. Want daar wordt men nog altijd erg enthousiast van sterk vervuilende bruinkoolcentrales en gaat de opkomst van wind- en zonnepanelen eigenlijk niet snel genoeg. Ook Nederland heeft grote moeite om de transitie van vervuilende kolencentrales naar duurzame energie te managen. We zetten zeker stappen voorwaarts, maar zouden eigenlijk het met zonnepanelen volleggen van de daken van onze lelijke industrieterreinen drastisch moeten gaan stimuleren. Een quick win. Positieve uitzondering in Europa is Noorwegen, weliswaar geholpen door een aantal natuurlijke factoren. Daar in Scandinavië maken ze het winnen van écht groene energie erg gemakkelijk. De energiepuzzel om alle nieuwe elektrische auto’s aan het (verantwoord) rijden te houden is kortom ingewikkelder dan gedacht. Kwantiteit en kwaliteit van de laadinfrastructuur is in dat kader een punt van aandacht. Niet alleen voor de autofabrikanten, maar zeker ook voor de overheden.

 

Alternatieven

Is er dan een oplossing voor de Tesla stress aan de Duitse Autobahn? Jazeker is die er. Als eerste kun je overwegen te kiezen voor een hybride auto. Toyota is bijvoorbeeld het merk dat heel bewust inzet op hybride (en ondertussen constructief verder sleutelt aan het rendabel maken van de nog schonere waterstofauto). Hybride heeft als voordeel dat je een tijd elektrisch kunt rijden en dat je  op de momenten dat het moet je op benzine verder kunt. Je levert zo toch een bijdrage aan een schonere wereld, vooral in de toch vervuilde stad, maar hebt niet te maken met de nadelen van een beperkte actieradius die de ontwikkelingen ten spijt nog steeds wel aan de orde is bij elektrische auto’s. Naast Toyota leveren ook Mitsubishi met de PHEV’s, Peugeot met zijn fraaie Hybrid’s, Citroën met zijn C5 Aircross SUV Hybrid en sinds kort ook Renault met de E-tech modellen interessante auto’s met een deels elektrische aandrijving. Een andere overweging is om nog even door te rijden met je oude auto met conventionele aandrijving. In mediaberichtgeving vaak onterecht als ‘onverantwoord’ neergezet. En ja, een bestaande auto stoot tijdens het rijden vaak meer CO2 uit, heeft zeker als het een diesel is een hogere emissie van stikstof, maar is wel al door de fabriek gebouwd. Dat laatste gegeven levert ook een significante besparing voor het milieu op, want het bouwen en vervolgens per (Hyundai) boot verschepen van alle Tesla’s heeft ook forse impact op onze leefomgeving. Vergeet de invloed van de autoproductie zelf dus nooit in de berekening van de footprint.

Als je de laad- en energiediscussie zo zuiver mogelijk bekijkt, dan zou de beste keuze zijn om niet te gaan skiën en thuis te blijven. Geen Tesla stress en nul milieu impact. Simpelweg stoppen met mobiliteit levert by far de beste verbetering van ons milieu op. Maar zo zit de wereld gewoon niet in elkaar en daarom is verdere ontwikkeling van schone (of zo schoon mogelijke) mobiliteit een goede stap. Die ontwikkeling beperkt zich niet alleen tot de aanleg van extra laadpleinen, maar verbreedt zich ook naar overheidsbeleid om de energiebronnen zelf schoner te maken. Autofabrikanten stoppen momenteel enorme bedragen in verantwoorde productontwikkeling, roepen dat eigenlijk niet hard genoeg naar de media, maar daarnaast is een actieve rol van overheden nodig om de juiste condities voor de vergroening van ons wagenpark te creëren. In de meeste Europese landen is nog altijd meer uit duurzame energie te halen. Zon, wind en water zijn gratis en kunnen een wezenlijke bijdrage aan de energie voor onze mobiliteit leveren. Autofabrikanten zien ook dat belang steeds meer, zie ook het recente voorbeeld van Mitsubishi die een grote energieleverancier heeft overgenomen. Een slimme koop van een autofabrikant en een manier om ook op dit deel van de keten grip te krijgen op de duurzame ontwikkeling van mobiliteit.

Er ontstaan infrastructuuruitdagingen op het moment dat de consument elektrisch rijden in hoog tempo als volwaardig alternatief lijkt te zien.

Bestel maar een schnitzel bij de koffie

We zien zo op weg naar de wintersport opnieuw een mobiliteitswereld die volop in beweging is. Overal zijn partijen, autofabrikanten, energieconcerns en overheden aan het investeren in de energietransitie. Marketingverhalen haperen weer even omdat we met elkaar in het nieuwe avontuur elektrisch rijden zijn gedoken en we eigenlijk verrast zijn door de snelle acceptatie door de markt. Er ontstaan infrastructuuruitdagingen op het moment dat de consument elektrisch rijden in hoog tempo als volwaardig alternatief lijkt te zien. De komende jaren zitten we zeker nog in een transitieperiode, de afgelopen weekenden was dat bij de Duitse Autohof goed merkbaar. Maar dat er de komende jaren een steeds betere infrastructuur voor elektrisch rijden en waterstof komt staat als een paal boven water. Voeg daarbij een groter bereik door betere accu’s, nieuwe subsidieregelingen die ook de particulier aan boord van de elektrische auto moeten hengelen, een verwachte prijsdaling en je snapt dat er volgend jaar weer meer elektrische auto’s op wintersport gaan. De P van product wordt immers met de maand beter. De druk op de capaciteit van de superchargers blijft daarom tijdens de drukke vakantieweekenden zeker nog even bestaan, slechte PR die de merken nog even moeten zien te managen, maar al is het vandaag dan nog geen Kaiserwetter, de toekomst voor de EV ziet er beslist zonnig uit. Tot die tijd bestellen we op weg naar de sneeuw wel een schnitzel bij de koffie op de Autohof, want ondanks de 150 kW duurt het laden van de Tesla aan de Duitse Autobahn ook komend weekend nog wat langer. Tesla stress ervaar je namelijk ook op de terugweg...

 

Jos van den Bergh (1973) werkte bijna 20 jaar lang in diverse pr- & communicatiefuncties in de auto-industrie en adviseert tegenwoordig met zijn bedrijf MediaMondo automotive en mediapartijen op het gebied van marketingcommunicatie, PR en media. Voor MarketingTribune volgt hij kritisch de ontwikkelingen in de autowereld. Ook marketing advies nodig? Mail Jos geheel vrijblijvend op jjbergh@gmail.com

 

Jos van den Bergh

Nieuwsbrief

  • Mis niets! Schrijf je nu in voor de gratis nieuwsbrief.
  • Inschrijven

Word abonnee en ontvang:

  • ✔ 20 keer per jaar MarketingTribune Magazine
  • ✔ Korting tot wel €100,- op events
  • ✔ Gratis tablet versie

MarketingTribune | Vacatures

Dé plek voor een nieuwe stap in je carrière! Ontvang nieuwe relevante vacatures direct in je inbox:

 

Job Alert


  • MarketingTribune.nl: presenteert en duidt het brede palet aan ontwikkelingen in het vakgebied marketing.
  • MarketingTribune: meer over marketing en merken