Dagblad Trouw onder vuur door 'Affaire-Ramesar'

‘Pijnlijk, een krant die bij fraude communiceert als een universiteit of ministerie’, zo reageert een collega-journalist op Twitter. De mededeling in de ochtendkrant van vanmorgen (zie hieronder) was inderdaad uitermate vaag en formeel opgesteld. Bovendien werd de naam van de vertrokken redacteur niet genoemd, waardoor lezers niet wisten aan welke berichtgeving uit de krant zij zouden moeten gaan twijfelen.

Zoals dat gaat met dit soort relletjes lekte de naam uiteraard binnen een paar uur uit, maar dan wel via andere media. De NOS en weblog GeenStijl melden beide dat het om Perdiep Ramesar gaat, de verslaggever die veelvuldig schreef over jihadisten en de problemen in de Haagse Schilderswijk. Met name zijn artikelen over de zogenoemde ‘sharia-driehoek’ aldaar zorgden voor veel ophef.

Inmiddels heeft Trouw ernstige twijfel over ‘de juistheid en zelfs het bestaan’ van bronnen in Ramesars artikelen. Het dagblad kon diverse bronnen uit berichten van de medewerker niet verifiëren. ‘Op basis van intern onderzoek, waaronder hoor en wederhoor, is besloten dat de betrokken redacteur afscheid neemt van de krant’, aldus de hoofdredactie.

Hoogleraar Journalistiek Jeroen Smit en Egbert Myjer, vice-voorzitter van de Raad voor de Journalistiek, gaan ‘de feiten en omstandigheden van deze publicaties onderzoeken’, meldt Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan. Beide ‘wijze mannen’ is ook gevraagd aanbevelingen te doen voor de toekomstige werkwijze van de krant.

Natuurlijk is er op internet veel kritiek op de vermeende journalistieke fraudeur Ramesar, maar ook de krant zelf ligt onder vuur. Behalve de klinische melding in een klein kolommetje van de krant vanmorgen, missen veel lezers expliciete excuses van het dagblad. Net zoals dat in de politiek werkt met ministers en staatssecretarissen, is in de journalistiek de hoofdredactie immers verantwoordelijk voor alles wat in de krant staat.

De kwestie-Ramesar doet het nieuwsmerk Trouw geen goed. Sterker nog: de wijze waarop de krant daarover communiceert draagt bij aan de kritiek. Trouw heeft vermoedelijk geprobeerd om deze kwestie zo professioneel en zakelijk mogelijk aan te pakken, maar lijkt daarbij te vergeten dat lezers veeleer op een oprecht ‘mea culpa’ zitten te wachten.