[column] Spontaan een lekker stukkie tikken gaat niet meer

Ik gebruik ze liever niet omdat iedereen in de sector dat doet. Mijn zoekwoorden zijn wat meer specifiek. Het is niet eenvoudig om tegenwoordig nog een spontaan stukje te tikken over je vak. Gelezen worden betekent nieuwe spelregels. De redactie verlangt min of meer dat je er kennis van hebt. En daar komt nu een reeks nieuwe data bij. Als je verhaal op bepaalde platforms niet scoort of in het geheel niet gelezen wordt, is het de vraag of je het moet aanpassen om op die kanalen op zijn minst gezien te worden. Als het aan de hoofdredacteur ligt natuurlijk wel. Je moet zo doelgroepgericht als mogelijk zijn. Er zijn nu data-gedreven organisaties zoals Smartocto die real-time de cijfers van verhalen op alle relevante platforms analyseren en per verhaal advies geven over de route naar meer journalistieke impact. Word je daar horendol van of niet? Spontaan een lekker stukkie tikken is er niet meer bij. De Persgroep gaat zo werken. Zullen adverteerders mee gaan praten en meer bereik eisen voor de verhalen vlakbij hun commerciële uiting? Ik ben nieuwgierig of we het gaan merken. Het voelt enerzijds goed. Anderzijds dreigt de integriteit van auteurs aangetast te worden omdat ze gestuurd worden met het oog op het bereik dat ze met hun verhalen halen. (Bron: inct)

Ik sprak onlangs iemand uit de bureauwereld die vertelde dat tijdens de laatste ontslagronde de effectiviteit van medewerkers een rol speelde. Hoe ziet de toekomst van het legioen redacteuren eruit dat al die content maakt die vandaag nodig is binnen contentmarketing? Spontaniteit, creativiteit en originaliteit gaan het afleggen tegen effectiviteit.

In de gedrukte versie van dit platform deze maand een interessant artikel over tekstmining. In een studie wordt geprobeerd om consumentenevaluaties, emoties en pijnpunten van klanten te identificeren bij de klantcontactpunten uit alle fases van de customer journey.

Razend interessant was een verhaal over frictieloos ontwerp van een website. De auteur spreekt over frictionless design. Zo weinig mogelijk frictie maakt een website effectiever. Nog Nederlandser, voorkom dat het een gebruiker moeite kost om op je website een stap verder te komen. Lees het verhaal op FW.

Snap jij dit nu? Staatssecretaris Mona Keijzer (Economische Zaken) wil dat Nederland binnen Europa vooroploopt in de strijd tegen ‘big tech’. De bewindsvrouw vindt het ‘onwenselijk’ dat techgiganten als Google, Apple en Facebook de digitale markt domineren. Keijzer wil dat toezichthouders overnames van kleine concurrenten door grote techbedrijven verboden kan worden. (Bron: MT) Ik kan me heel goed voorstellen dat de overheid meer greep wil op ontwikkelingen die iedere burger raken, maar tegenhouden lijkt me niet wenselijk. Dialoog en sturing lijkt me meer wijselijk. En jammer dat interessante start-ups hun droom in duigen zien vallen.

Tot slot nog even dit: Sigmund bezorgde me dinsdag 4 juni weer een brede grijns op de mond. ‘Patiënt: dokter! Een derde van de kinderen leert op de basisschool niet goed lezen! Sigmund: Nee, dat leest u verkeerd. Twee derde van de kinderen op de basisschool leert goed lezen. Patiënt: Aha.’

Ik heb met mijn Zweedse vrouw regelmatig discussie over ons taalgebruik. Praten wij over het weer dan gaat het bijvoorbeeld over half bewolkt, waar de Zweden het hebben over half klar (helder). In het Zweeds is een glas nooit half leeg, maar altijd half vol. Dat is het prettige van deze cultuur. Ook iets om aan te denken als ik een stukkie tik. Spontaan een stukkie tikken is tegenwoordig hard werken.