[column] Een zomer zonder ‘verheugplezier’

Daarnaast nogal wat inkoppers, zoals dat consumenten nu toch wel écht het online winkelen hebben ontdekt en dat de take away food-verkoop hoogtijdagen kent. Op het moment, dat het post-coronatijdperk aan de orde komt, wordt het vager. Waar wordt straks de focus op gericht in het Nederlandse winkellandschap in de nieuwe normaalmaatschappij van Mark Rutte en Jaap van Dissel? Op meer beleving? Of juist op veel meer aandacht voor gemak? Hoe garandeert de retail straks de veiligheid van de consument op de winkelvloer?

Hoewel er soms met een zekere stelligheid een toekomstbeeld wordt geschetst, overheerst het koffiedikkijken. Men weet het niet. En omdat – vrij naar koningin Máxima – ‘de’ retail niet bestaat, kan er überhaupt geen eenduidig antwoord gegeven worden op hoe die retail er AC (After Corona) uitziet. Verwacht van mij dan ook hier geen bespiegelende beschouwingen over die toekomst. Dat wordt dus al genoeg gedaan. Ik mijmer liever over hoe het er nu uit had kúnnen zien. In mei 2020, in een voorjaar zónder corona. Dat is een utopie, ‘wie niet bestaat’ schijnt Johan Cruijff ooit gezegd te hebben en hij heeft gelijk. Want we zitten in een voorjaar mét corona en dat heeft de boel volledig op z’n kop gezet. Ook en met name voor onze retail. Met ‘de boel’ bedoel ik, dat er op 3 mei geen Grand Prix op Zandvoort is verreden, dat we afgelopen weekend naar een goedbedoelde surrogaatuitzending van het Eurovisie Songfestival hebben gekeken en dat er deze zomer geen EK en geen Olympische Spelen plaatsvinden. Allemaal heerlijke inhaakmomenten.

Verheugplezier
‘Een zomer lang verheugplezier’ luidt de titel van een artikel van de journaliste Floor Rusman in de NRC van zaterdag jongsleden. Rusman omschrijft in haar artikel, dat er in het woord ‘… verheugen al iets van blijdschap inbegrepen [zit]’. En dat is precies waar het om gaat. Of – helaas – waar het om had moeten gaan in die utopische meimaand van 2020. Want hoewel het EK-toernooi pas half juni zou worden afgetrapt, zou het commerciële Oranje-circus nu toch serieus op gang zijn gekomen. Met blije consumenten, die na zes jaar afwezigheid van het Nederlands (mannen)Elftal op een groot toernooi, weer toe waren aan de spanning, sensatie en – vooral – het plezier van zo’n groot voetbalspektakel. Een spektakel om je op te verheugen. Als consument, als merk én als retail. Met een veelbelovende en gretige selectie en met vier (thuis)wedstrijden in Amsterdam had het een ouderwets Oranjefeest kunnen worden. Met alle daarbij behorende inhakers van dien. De voorbereidingen daartoe waren in volle gang, om op 17 maart 2020 door de UEFA abrupt gestopt te worden: het EK verschuift naar 2021.

Commerciële doorbraak
Het is dit jaar precies 20 jaar geleden, dat het EK Voetbal – samen met België – in Nederland werd georganiseerd. EURO 2000 was de grote doorbraak van de commerciële Oranje-inhakers. Inhakers, die in de jaren daarna (met uitzondering van 2002) niet meer weg te denken zouden zijn in het Nederlandse commerciële landschap. Na zes jaar ongewenste stilte mochten we dit jaar eindelijk weer, totdat dat verdomde coronavirus roet in het eten strooide. Floor Rusman schrijft: ‘Verheugen, of anticipatie, heeft wel wat gemeen met nostalgie. Beide gaan over het verlangen ergens anders te zijn dan in het nu’.

Hoe toepasselijk!

Charles Borremans
partner en merkstrateeg GUC Agency